مقایسه ی تاثیر تمرینات انتخابی پیلاتس و ویلیامز بر استقامت عضلات شکمی ، انعطاف پذیری عضلات پشتی تنه و درد کمر در مردان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر تمرینات انتخابی پیلاتس و ویلیامز بر استقامت عضلات شکمی، انعطاف پذیری عضلات پشتی تنه و درد کمر در مردان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی تحت درمان الکتروتراپی است. این مطالعه یک مطالعه کارآزمایی بالینی کور نشده است. چهل بیمار مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی به وسیله روش بلوک های جایگشتی به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم و سپس با دو شیوه متفاوت تکنیک های تمرین درمانی، درمان خواهند شد. شرايط ورود به مطالعه: مردان 20 تا 50 سال دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی که بیش از 3 ماه و کم تر از 2 سال است که از درد ناحیه کمر رنج می برند و نیاز به تمرین از نوع فلکسوری دارند. شرایط خروج از مطالعه: افزایش درد کمر و ناتوانایی در ادامه درمان این بیماران به محض ورود به مطالعه، از نظر تست های کرانچ، سیت اند ریچ و مقیاس رتبه بندی عددی درد مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت. بیماران در گروه یک، درمان الکتروتراپی و سپس تمرینات انتخابی پیلاتس را دریافت خواهند کرد. بیماران در گروه دو، درمان الکتروتراپی و سپس تمرینات ویلیامز را دریافت خواهند کرد. هر دو گروه 10 جلسه درمانی را به مدت دو هفته دریافت خواهند کرد. درمان الکتروتراپی در هر دو گروه مشابه بوده و بر روی ناحیه دردناک کمر اعمال خواهد شد. درمان الکتروتراپی شامل 20 دقیقه جریان تنس فرکانس پایین و هات پک و سپس 5 دقیقه اولتراسوند مداوم می باشد. بیماران بعد از اتمام 10 جلسه مداخله دوباره مورد ارزیابی قرار می گیرند. 4 هفته بعد نیز درد بیماران ارزیابی خواهد شد. استقامت عضلات شکمی، انعطاف پذیری عضلات پشتی تنه و درد پیامدهای اولیه هستند.

دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني شیراز