بررسی اثربخشی دو رویکرد درمانی شناختی- رفتاری و مدل مراحل تغییر بر بهبود کارایی شخصی پرهیز از مواد در نوجوانان وابسته به مواد

هدف تحقیق حاضر، بررسی اثربخشی دو رویکرد درمانی شناختی- رفتاری و مدل فرانظریه ای بر بهبود کارایی شخصی پرهیز از مواد در نوجوانان وابسته به مواد بود. طرح تحقیق از نوع تجربی با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود که در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری مورد سنجش قرار گرفتند. بدین منظور 45 نفر از نوجوانان خود معّرف جهت ترک اعتیاد، که از نظر مراحل تغییر غربال شده بودند، بطور تصادفی در سه گروه جایگزین شدند. شرایط ورود به درمان شامل نوجوانان پسر که تاریخچه وابستگی به مواد در آنها حداقل به مدت شش ماه بود. و شرایط خروج درمان قطع حداقل یک ماهه درمان بود. دو گروه آزمایش به مدت 12 جلسه و هفته ای دوبار درمان با رویکردهای شناختی- رفتاری و فرانظریه ای را دریافت کرده و بلافاصله بعد از درمان و دو ماه پیگیری، مورد ارزیابی قرار گرفتند. متغیرهای پیامد اصلی شامل خودکارآمدی کلی (GSE) و خودکارآمدی اختصاصی پرهیز از مواد نوجوانان (ASES) بود.

دانشگاه شهید بهشتی