مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی سازی و رفتار درمانی دیالکتیک بر عواطف مثبت و منفی، حساسیت بین فردی، خودشناسی انسجامی و نشخوار خودانتقادی در افراد با اختلال پرخوری افراطی (BED) شهر تهران

تعیین تفاوت اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی سازی و رفتار درمانی دیالکتیک بر عواطف مثبت و منفی، حساسیت بین فردی، خودشناسی انسجامی و نشخوار خودانتقادی در افراد با اختلال پرخوری افراطی شهر تهران

60 نفر , مبتلا به اختلال پرخوری افراطی به شیوه نمونه گیری هدفمندانتخاب وبه شیوه تصادفی درسه گروه 20 نفره گماشته میشوند . پیش آزمون پس آزمون وپیگیری برا سه گروه اجرا ، دربخش کیفی گردآوری اطلاعات ، کتابخانه ای ،تجزیه وتحلیل داده ها ازطریق تحلیل واریانس آمیخته ،بخش کمی گروه اول تحت ( 12 جلسه , 90 دقیقه ای ) پروتکل رفتار درمانی دیالکتیکی وگروه دوم 12 جلسه 90 دقیقه ای ,مداخله درمان مبتنی ذهنی سازی , قرارمی گیرندوگروه کنترل مداخله انجام نمی شودوپس از مداخله , پس آزمون اجراخواهدشد .

پس ازنمونه گیری تصادفی , تکمیل پرسشنامه ها درمرکزمشاوره , جلسات درمانی رفتار درمانی دیالکتیکی و درمان مبتنی بر ذهنی سازی برای افراد نمونه انجام می شود.

رضایت آگاهانه , ابتلا به اختلال پرخوری مفرط بر اساس تشخیص روانشناس بالینی / روانپزشک , داشتن اضافه وزن یا چاقی وعدم شرکت درهرگونه روان‌درمانی همزمان

برای سه گروه پیش , پس آزمون وپیگیری ، گروه دوم درمان دیالکتیکی وگروه دوم مداخله درمان مبتنی ذهنی سازی وگروه کنترل مداخله ای انجام نخواهدشد .

عواطف مثبت و منفی، حساسیت بین‌فردی، خودشناسی انسجامی و نشخوار خودانتقادی

تعداد ۶۰ نفرشامل افراد مبتلا به اختلال پرخوری افراطی ،با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند وبر اساس ملاک های ورود انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده از نوع قرعه کشی، به هر یک از اعضای جامعه آماری یک شماره اختصاص داده می‌شود. سپس، اعداد به صورت تصادفی انتخاب می‌شوند و اعضای متناظر با این اعداد، به عنوان نمونه انتخاب می‌شوندودر دو گروه‌ آزمایش و یک گروه گواه گمارده شدند (۲۰ نفر در هرگروه)