مقايسه کیفیت هيپوتانسيون كنتروله ناشی از سولفات منيزيم و رميفنتانيل در اعمال جراحي فيوژن خلفی مهره هاي كمري

هدف اصلی این مطالعه بررسی توانایی القاء هیپوتانسیون عمدی به منظور کاهش میزان خونریزی حین عمل بوسیله سولفات منیزیوم در اعمال جراحی فیوژن مهره های کمری تحت بیهوشی عمومی و مقایسه آن با اثرات رمیفنتانیل می باشد. نوع مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده، دوسوکور و آینده نگر بوده و در دو گروه منیزیوم و رمیفنتانیل انجام می شود. معیارهای اصلی ورود به مطالعه عبارتند از بیماران 20 الی 60 سال با کلاس فیزیکی ASA 1 و 2 که کاندید عمل جراحی فیوژن خلفی مهره های کمری می باشند. و پس از خروج بیماران با سابقه بیماری های سیستمیک قلبی، کلیوی و کبدی و موارد شناخته شده وجود حساسیت به منیزیوم و یا رمیفنتانیل، تعداد 40 بیمار گزینش شده و بطور تصادفی در دو گروه بیست نفری قرار می گیرند. بعد از القاء بیهوشی بصورت یکسان در همه بیماران و قرار دادن آنها در پوزیسیون دمر و اطمینان از ثبات همودینامیک، در یک گروه ابتدا سولفات منیزیم به مقدار 50 میلیگرم بازای هر کیلوگرم در عرض 10 دقیقه تجویز شده و سپس بمقدار 15 میلی گرم بازای کیلوگرم در ساعت انفوزیون ادامه می یابد. و در گروه دوم انفوزیون رمیفنتانیل با دوز 0.1 الی 0.2 میکروگرم بازای کیلوگرم در دقیقه شروع می شود. سایر روشها و داروهای بیهوشی در دو گروه مشابه خواهد بود. هدف از مداخله فوق در بیماران، پایین آوردن عمدی فشار خون متوسط شریانی به محدوده 60-75 میلی متر جیوه می باشد. و در صورت عدم موفقیت در عرض 10 دقیقه از داروی نیتروگلیسرین استفاده شده و موارد جهت مقایسه ثبت خواهد شد. علاوه بر آن میزان خونریزی حین عمل و مایعات مصرفی، تعداد موارد نیاز به ترانسفیوژن، حجم ادراری، تغییرات همودینامیکی و همچنین میزان رضایت مندی جراح از فیلد جراحی در طول زمان عمل ثبت می گردد. عوارضی مانند آریتمی، هیپوتانسیون و برادیکاردی و درمانهای مورد نیاز این عوارض نیز در دو گروه جهت مقایسه ثبت خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران