اثربخشی آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر بهبود روابط بین فردی، خود کنترلی و کمک طلبی تحصیلی در دانش آموزان

تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر بهبود روابط بین فردی، خود کنترلی و کمک طلبی تحصیلی در دانش اموزان دختر شهر اهواز

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، کورنشده، تصادفی شده، بر روی 50 دانش آموز دختر. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

این پژوهش به‌صورت نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل موازی، در محیط مدرسه انجام می‌شود. شرکت‌کنندگان شامل دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر اهواز هستند که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای از مدارس دولتی یا غیردولتی انتخاب می‌شوند و جلسات آموزش تنظیم هیجان برای گروه مداخله به‌صورت گروهی، حضوری و هفتگی طی 8 تا 10 جلسه برگزار می‌گردد. کور سازی نشده است.

شرایط ورود: دانش آموزان دختر، سکونت در شهر اهواز، اعلام رضایت آزمودنی و اولیای آن برای شرکت در پژوهش. شرایط عدم ورود: شرکت آزمودنی در مداخلات آموزشی یا درمانی دیگر به طور همزمان، دارای اختلالاتی نظیر اختلال بینایی یا اختلال شنوایی، دارا بودن مشکلات روان شناختی تأثیرگذار بر کارکردهای شناختی با تشخیص روان شناس مدرسه

گروه مداخله: دانش‌آموزان دختری که در جلسات آموزش راهبردهای تنظیم هیجان شرکت می‌کنند. گروه کنترل: گروهی از دانش‌آموزان مشابه (از نظر سن، پایه تحصیلی، وضعیت روانی پایه) که هیچ آموزشی دریافت نمی‌کنند یا به‌عنوان لیست انتظار در نظر گرفته می‌شوند. نوع مداخله: آموزش روان‌شناختی گروهی

روابط بین‌فردی، خودکنترلی، کمک‌طلبی تحصیلی

از طریق روش تصادفی سازی ساده صورت خواهد گرفت. طبق این روش اسامی هر یک اعضای انتخاب شده به عنوان نمونه پژوهش بر روی کاغذ نوشته می‌شود و در جعبه ای برای قرعه‌کشی انداخته می‌شود و سپس تکه‌های کاغذ را یک به یک برمی‌داریم و 25 نفر اول (1 تا 25) جزء گروه آزمایش و 25 نفر دوم (26 تا 50) که نام آن‌ها از جعبه‌ی قرعه‌کشی بیرون بیاد اعضای گروه کنترل خواهند بود.