اثربخشي برنامه آموزشي مبتني بر مهارت هاي اجتماعي بر ميزان رفتارهاي پسنديده اجتماعي کودکان قرباني پسر مقطع ابتدايي شهر اصفهان

با هدف اثربخشي برنامه آموزشي مبتني بر مهارت‌هاي اجتماعي بر ميزان رفتارهاي پسنديده اجتماعي کودکان قرباني پسر مقطع ابتدايي شهر اصفهان در سال تحصيلي 89-88، با شيوه نمونه گيري تصادفي سه مرحله اي ابتدا با مراجعه به سازمان آموزش و پرورش شهر اصفهان، از بين شش ناحيه، يك ناحيه ي آموزشي به صورت تصادفي انتخاب، سپس با مراجعه به ناحيه ي انتخابي، چهار مدرسه به صورت تصادفي انتخاب و بعد با حضور در مدارس و مراجعه به پايه‌هاي دوم و چهارم دبستان‌هاي پسرانه ي شهر اصفهان، جامعه سنجي بين تمامي افراد حاضر در کلاس اجرا شد و از بين آنان، کساني که قرباني تشخيص داده شدند، انتخاب و به منظور شناسايي دقيق تر، و اجراي پيش آزمون، مقياس سنجش روابط همگنان ريجبي و اسلي، نيز به صورت گروهي و خود گزارش دهي، اجرا شد. 40 دانش آموز پسر قرباني به عنوان نمونه انتخاب شد؛ و سپس به طور تصادفي به دو گروه20 نفري تقسيم و در گروه‌هاي آزمايشي و کنترل جايگزين شدند. سپس، مداخله ي آموزشي مبتني بر مهارت‌هاي اجتماعي بر روي گروه آزمايش اجرا شد. پس از مداخله آزمودني‌هاي دو گروه در پس‌آزمون و پيگيري با استفاده از مقياس سنجش روابط همگنان مورد ارزيابي قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس صورت گرفت. و میزان رفتارهای قربانی، و همچنین میزان رفتارهای پسندیده اجتماعی این کودکان قربانی ارزیابی شد.

دانشگاه اصفهان