تاثیر برنامه آموزشی حمایتی بر کیفیت زندگی و فشار مراقبتی مراقبین بیماران با شکستگی هیپ

تعیین تاثیر برنامه آموزشی حمایتی بر فشار مراقبتی و کیفیت زندگی مراقبین بیماران با شکستگی هیپ مراجعه کننده به بخش ودرمانگاه ارتوپدی بیمارستان سینا شهر تهران

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، یک سویه کور، تصادفی شده، فاز بر روی 70بیمار. و داده های از طریق نرم افزار spss استفاده شد.

در بیمارستان سینا شهر تهران و کورسازی انجام شده به شیوه ای که شرکت کننده و آنالیزور از تفات گروه های کنترل و ماخله اطلاعی نداشتند

معیارهای ورود مراقبین شامل: نسبت خویشاوندی با بیمار، مشارکت فعال در مراقبت خانگی از بیمار دچار شکستگی لگن، تمایل به شرکت، سن بالای ۱۸ سال، سواد خواندن و نوشتن، و نداشتن اختلالات روانی یا عصبی بود. همچنین، نبود تضادهای شدید خانوادگی و عدم اشتغال به حرفه‌های مراقبتی الزامی بود. برای بیماران، بستری در بخش‌های جراحی یا ارتوپدی بیمارستان سینا به علت شکستگی لگن و حضور مراقب اولیه در منزل از شرایط ورود بود. معیارهای خروج شامل عدم همکاری مراقبین، شرکت در برنامه‌های آموزشی مشابه، وقوع بحران خانوادگی، انصراف داوطلبانه، غیبت در جلسات آموزشی و فوت بیماران بود.

گروه مداخله: مراقبین این گروه تحت یک برنامه آموزشی حمایتی ساختارمند قرار گرفتند که شامل چهار جلسه آموزشی آموزش اصول مراقبت خانگی پس از شکستگی هیپ و مهارت‌های مقابله‌ای مسئله‌مدار بود. گروه کنترل: مراقبین این گروه هیچ آموزش مستقیمی از سوی پژوهشگر دریافت نکردند

فشار مراقبتی، کیفیت زندگی، آموزش مراقبتی

در این مطالعه، از روش تصادفی‌سازی ساده (Simple Randomization) برای اختصاص شرکت‌کنندگان به دو گروه مداخله و کنترل استفاده شد. واحد تصادفی‌سازی، فردی (Individual) بود؛ یعنی مراقبین بیماران به‌صورت فردی و مستقل به گروه‌ها تخصیص یافتند. توالی تصادفی با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه ۲۶) تولید شد. محقق اصلی فهرست شماره‌گذاری‌شده‌ای از شرکت‌کنندگان واجد شرایط را تهیه کرد و سپس با استفاده از گزینه "Random Sample of Cases" در SPSS، افراد به‌طور تصادفی در یکی از دو گروه قرار گرفتند. نسبت تخصیص ۱:۱ بود (گروه کنترل: ۴۰ نفر، گروه مداخله: ۴۰ نفر). از آن‌جا که هدف، جلوگیری از آلودگی اطلاعات بین گروه‌ها بود، توالی ورود نیز به‌صورت متوالی زمان‌مند شده بود (ابتدا گروه کنترل و سپس گروه مداخله). برای پنهان‌سازی تخصیص (Allocation Concealment)، لیست تخصیص نهایی به‌صورت کدگذاری‌شده و در پاکت‌های مهر و موم‌شده و شماره‌دار نگهداری شد. فقط دستیار پژوهش که مسئول تخصیص نهایی و بدون دخالت در جمع‌آوری یا تحلیل داده‌ها بود، به این پاکت‌ها دسترسی داشت. تحلیل‌گر آماری نیز از گروه‌بندی شرکت‌کنندگان بی‌اطلاع نگه داشته شد (طراحی مطالعه یک‌سوکور بود). در این مطالعه، از تصادفی‌سازی لایه‌ای (Stratified Randomization) یا تصادفی‌سازی بلوکی استفاده نشد، زیرا توزیع متغیرهای مخدوش‌گر میان دو گروه، پس از بررسی اولیه، متعادل در نظر گرفته شد.

مراقبین بالینی: پزشکان، پرستاران و فیزیوتراپیست‌های مسئول درمان بیماران، در مداخله آموزشی پژوهش شرکت نداشتند و (از گروه‌بندی شرکت‌کنندگان بی‌اطلاع)بودند. تحلیلگر داده (Data Analyst) فرد مسئول تحلیل آماری داده‌ها، فقط به کدگذاری عددی گروه‌ها (بدون اطلاع از کنترل یا مداخله بودن) دسترسی داشت. بنابراین کورسازی کامل در این نقش رعایت شده است.

مطالعه ما که با هدف بررسی تاثیر برنامه آموزشی حمایتی بر فشار مراقبتی و کیفیت زندگی مراقبین بیماران با شکستگی هیپ مراجعه کننده به بخش و درمانگاه ارتوپدی بیمارستان سینا شهر تهران طراحی شده، مجموعه‌ای از اسناد و فایل‌های ارزشمند را به همراه دارد که می‌توانند با رعایت اصول اخلاقی به اشتراک گذاشته شوند. ابتدا پرسشنامه‌هایی که نمونه ها در دو مرحله ی قبل از مداخله و 14 روز پس از اخرین آموزش تکمیل کرده‌اند، گنجینه اصلی داده‌های ما هستند. این پرسشنامه‌ها شامل اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه های فشار مراقبتی مراقبین و پرسشنامه کیفیت زندگی sf-۳۶ است که با ابزارهای استاندارد سنجیده شده‌اند. این داده‌ها، اگر هویت افراد را با کدگذاری ناشناس مخفی کنیم، می‌توانند کاملاً در دسترس محققین دیگر قرار گیرند تا تحلیل‌های بیشتری انجام دهند یا نتایج را با مطالعات مشابه مقایسه کنند. علاوه بر این، فایل تحلیل داده‌ها که در نرم‌افزار SPSS آماده شده، که نتایج آماری ما را نشان می‌دهد؛ از میانگین‌ها و انحراف معیار گرفته تا آزمون‌هایی مثل تی‌تست. این فایل هم می‌تواند به اشتراک گذاشته شود، ولی شاید فقط بخش‌هایی از آن به‌صورت عمومی منتشر شود. داده‌های خام و جزئی‌ترش را احتمالاً فقط با درخواست رسمی و تأیید کمیته اخلاق در اختیار دیگران می‌گذاریم، چون محرمانگی شرکت‌کنندگان برایمان خط قرمز است. و اما محتوای آموزشی؛ کتابچه ی آموزشی که استفاده کردیم و چون قرار است بعد از مطالعه به گروه کنترل هم داده شوند، کاملاً آماده اشتراک‌گذاری هستند. تصور کنید این محتوا مثل یک کتابخانه کوچک باشد که می‌تواند به دست دانشگاه‌ها و محققین دیگر برسد و به آموزش پرستاران کمک کند. در کل، ما دوست داریم داده‌ها و یافته‌هایمان با دنیا سهیم شوند، ولی با احتیاط و دقت، تا هم علم پیش برود و هم حریم خصوصی نمونه ها حفظ شود.

شروع دسترسی 6 ماه پس از چاپ نتایج

محققین شاغل در موسسات دانشگاهی و صنعت

داده‌های ناشناس ما مثل گنجی است که با احتیاط می‌توانیم به اشتراک بگذاریم. محققین می‌توانند از این داده‌ها برای تحلیل‌های آماری مثل مقایسه میانگین‌ها یا بررسی همبستگی استفاده کنند، یا مستندات آموزشی را برای طراحی دوره‌های مشابه به کار ببرند. همه این‌ها تحت نظارت کمیته اخلاق و با تعهد به حفظ محرمانگی خواهد بود. برای درخواست دسترسی، باید نامه رسمی با ذکر هدف پژوهش، تأییدیه اخلاقی از نهاد معتبر، و تعهد به عدم انتشار داده‌های خام ارائه دهند تا ما با خیال راحت این اطلاعات را در اختیارشان بگذاریم.

به سرکار خانم دکتر گلنار قانع مجری هیئت علمی طرح golnarghane@gmail.com

برای اینکه مستندات یا فایل‌های داده به دست متقاضی برسد، باید چند گام ساده اما مهم طی شود. درخواست شما مثل نامه‌ای است که ابتدا به دست سرکار خانم دکتر گلنار قانع، مجری مطالعه، می‌رسد؛ کافی است از طریق ایمیل یا تماس با دانشکده پرستاری و مامایی علوم پزشکی تهران اقدام کنید. او درخواستتان—شامل هدف استفاده و مدارک اخلاقی—را بررسی می‌کند و اگر همه چیز کامل باشد، تأیید اولیه را می‌دهد. این کار معمولاً یک هفته طول می‌کشد. بعد، داده‌ها باید ناشناس شوند؛ مثلاً نام‌ها و کدهای دانشجویی حذف می‌شوند تا حریم خصوصی حفظ شود. این مرحله، که توسط تیم پژوهش انجام می‌شود، حدود ۵ تا ۷ روز زمان می‌برد. سپس، کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی تهران نگاهی نهایی می‌اندازد تا مطمئن شود همه چیز طبق اصول است—این هم یک هفته دیگر نیاز دارد. در آخر، فایل‌ها (مثل پرسشنامه‌ها یا محتوای آموزشی) از طریق ایمیل یا درایو امن برایتان ارسال می‌شود. در مجموع، اگر درخواستتان کامل و بی‌نقص باشد، حدود ۲ تا ۳ هفته طول می‌کشد تا این گنجینه به دستتان برسد.