مقایسه اثر تمرینات اصلاحی استاتیک و داینامیک بر راستا، درد و کیفیت زندگی افراد دارای سندروم متقاطع فوقانی

مقایسه دو روش تمرینی ایستا و پویا بر راستا، درد و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی.

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی شده، کنترل‌شده و با گروه‌های موازی است. تعداد نمونه مورد نیاز با استفاده از نرم‌افزار G*Power محاسبه خواهد شد. پس از تعیین تعداد نمونه، 45 شرکت‌کننده به طور تصادفی به سه گروه 15 نفره تقسیم می‌شوند. یک گروه به عنوان گروه کنترل و دو گروه دیگر به عنوان گروه‌های تجربی در نظر گرفته می‌شوند. برای تخصیص تصادفی شرکت‌کنندگان به گروه‌ها، از روش بلوکی استفاده شده و نرم‌افزار "تصادف‌ساز تحقیق" برای این منظور به کار گرفته خواهد شد.

پس از انتخاب آزمودنی ها و تایید پزشک متخصص بر وجود سندروم متقاطع فوقانی این افراد به مرکز جامع هلال احمر (بخش حرکات اصلاحی) واقع در میدان ونک تهران ارجاع داده می شوند تا تمرینات درمانی لازم را دریافت نمایند.

معیارهای ورود: افراد مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی توانایی انجام تمرینات ورزشی عدم مصرف داروهای ضد درد عدم وجود بیماری‌های زمینه‌ای حاد (عصبی، تنفسی، عروقی، متابولیکی) یا مشکلات حسی (بینایی، شنوایی) عدم شرکت همزمان در برنامه‌های تمرینی دیگر معیارهای خروج: عدم سابقه جراحی، آسیب یا بیماری در ستون فقرات عدم وجود کوتاهی قابل توجه (بیش از ۲ سانتیمتر) در اندام تحتانی عدم وجود اختلالات روانی (مانند افسردگی) عدم سابقه تعویض مفصل عدم دریافت همزمان فیزیوتراپی

گروه تمرینات استاتیک، گروه تمرینات داینامیک و گروه کنترل

راستا (زاویه کایفوز، زاویه سر به جلو و زاویه شانه به جلو)؛ درد؛ کیفیت زندگی

در این پژوهش، محققان از روش تصادفی‌سازی بلوکی برای تقسیم بیماران به سه گروه مختلف استفاده می نمایند. این روش به این صورت است که بیماران به گروه‌های کوچکتری به نام بلوک تقسیم می‌شوند و سپس به صورت تصادفی به گروه‌های اصلی پژوهش (تمرینات استاتیک، داینامیک و کنترل) اختصاص می‌یابند. هدف از این روش، ایجاد تعادل بین گروه‌ها و کاهش تأثیر متغیرهای مزاحم بر نتایج پژوهش است. مراحل اجرا: 1. شماره‌گذاری بیماران: به هر بیمار یک شماره منحصر به فرد اختصاص داده می شود. 2. استفاده از برنامه وب: برای تسهیل فرآیند تصادفی‌سازی، از یک برنامه وب تخصصی به نام "تصادف ساز تحقیق" استفاده می شود. این برنامه با استفاده از الگوریتم‌های تصادفی، به طور خودکار بیماران را به گروه‌ها اختصاص می‌دهد. 3. تقسیم به بلوک‌ها: بیماران به 8 بلوک تقسیم می شوند: 7 بلوک 6 نفره و 1 بلوک 3 نفره. این کار به منظور ایجاد تعادل بین گروه‌ها در هر بلوک انجام می شود. 4. تخصیص به گروه‌ها: بیماران در هر بلوک به ترتیب به گروه‌های الف، ب و ج اختصاص می یابند. این ترتیب به صورت تصادفی توسط برنامه وب تعیین می شود. 5. تشکیل گروه‌های اصلی: در نهایت، بیماران از همه بلوک‌ها با هم ترکیب شده‌اند و سه گروه اصلی 15 نفره (تمرینات استاتیک، داینامیک و کنترل) را تشکیل می دهند.

کلیه اطلاعات حاصل از این پژوهش، به صورت آزاد و رایگان از طریق پایگاه‌های داده دانشگاهی و مقالات علمی معتبر در اختیار محققان و علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت.

6 تا 15 ماه بعد از اتمام طرح پژوهش.

کلیه پژوهشگران، درمانگران و متخصصان.

با هدف تسهیل در ارتقای سطح پژوهش‌های آکادمیک و بهبود درمان بیماران توسط درمانگران، محققان و متخصصان.

دکتر آرش خالدی، دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران ( تهران - خیابان کارگر شمالی - بالاتر از تقاطع جلال آل احمد - بین خیابان پانزدهم و شانزدهم- روبروی کوی دانشگاه تهران). پست الکترونیک: arashkhaledi666@gmail.com

به محض انتشار مقالات علمی، تمامی یافته‌ها و داده‌های مرتبط که می‌توانند به پیشرفت تحقیقات و بهبود روش‌های درمانی کمک کنند، در دسترس جامعه علمی قرار خواهند گرفت.