بررسی تاثیر رالوکسیفن بر سطح سرمی هورمون پاراتیرویید، در زنان یائسه استئوپروتیک با نارسایی مزمن کلیوی مراحل 3تا5

هدف مطالعه بررسي تاثیر رالوکسیفن بر سطح سرمی هورمون پاراتیرویید، در زنان یائسه استئوپروتیک با نارسایی مزمن کلیوی مراحل 3تا5 میباشد. کرایتریای ورود به مطالعه: بیش از یک سال از دوران یائسگی فرد گذشته باشد؛ بیمار تحت همودیالیز مداوم بوده و یا فیلتراسیون گلومرولی کمتر از 60 داشته باشد؛ سن بالای 35 سال. کرایتریای خروج از مطالعه: سابقه هورمون تراپی قبلی؛ بیماری انسدادی وریدی؛ سابقه ترومبوز فسیتول شریانی-وریدی؛ سابقه بیماری عروق کرونر؛ بیماری کبدی ، سرطان؛ بیماریهایی که بر متابولیسم استخوان موثر بوده (به جز بیماری کلیوی مزمن) ؛ سابقه درمان اخیر با استروژن، پروژسترون، تیبولون، کورتیکوسترویید، ضدتشنج، فلوراید، بیسفوسفونات، یا کلسیتونین؛ قطع دارو به مدت بیش از 4 هفته. بعد از انتخاب 60 بیمار و اخذ رضایتنامه، به دو گروه 30 نفره پلاسبو و دارو تقسیم خواهند گردید و به صورت تصادفی از نظر سطح هورمون پاراتیرویید، سن، تعداد بیماران همودیالیزی و نارسایی مزمن کلیوی و طول مدت منوپوز همسان سازی خواهند گردید.سطح هورمون پاراتیرویید بر اساس گایدلاین KDOQI سال 2007 تعریف میگردد. طراحی مطالعه به صورت دوسویه کور میباشد.در تمام بیماران به صورت اولیه آنالیز تراکم سنجی استخوان، و تستهای بیوشیمی شامل سطح توتال کلسیم سرم, اوره نیتروژن خون, کراتینین و سطح هورمون پاراتیرویید اندازه گیری خواهد گردید. تست تراکم سنجی استخوان وسایر تستهای بیوشیمی عنوان شده مجددا 6 ماه بعد تکرار میگردد. به گروه دارو روزانه 60 میلیگرم رالوکسیفن و پلاسبو نیز روزانه یک قرص و همچنین دوزاژ کلسیم و ویتامین دی بیماران بر اساس گایدلاین KDOQI تنظیم خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی اراک