ارزیابی نتایج کلی درمان و اثربخشی روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت با درمان راه‌حل‌محور کوتاه‌مدت در کاهش آشفتگی روانشناختی، اجتناب تجربی و نشانگان افسردگی در جمعیت دانشجویان
طراحی
پژوهش حاضر بر اساس هدف کاربردی و از نوع داده‌های کمی خواهد بود و یک کار آزمایی بالینی است که به روش به نیمه تجربی با پیش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه کنترل صورت خواهد بود. داده‌ها به روش پرسشنامه و به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون جمع‌آوری خواهند شد. از پرسشنامه‌های پذیرش و عمل-نسخه دوم (AAQ-II) جهت سنجش آشفتگی روانشناختی، پرسشنامه آشفتگی روانشناختی کسلر (K-10) و پرسشنامه افسردگی بک (BDI) استفاده خواهد شد. شرکت‌کنندگان به روش در دسترس و داوطلبانه از دانشجویان شهر گناباد انتخاب و به روش تصادفی ساده (قرعه‌کشی) در گروه‌های روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت (18 نفر)، درمان راه‌حل‌محور (18 نفر) و کنترل (18 نفر) جایگزین خواهند شد. شرکت‌کنندگان در گروه کنترل بعد از پژوهش و در صورت اثربخشی رویکردهای درمانی می‌توانند در صورت تمایل از هر یک از روش‌های درمانی بهره‌مند شوند. شرکت‌کنندگان در دو بازه زمانی قبل از مداخله و بعد از مداخله با پرسشنامه‌های ذکر شده ارزیابی خواهند شد.
نحوه و محل انجام مطالعه
جامعه آماری کلیه دانشجویان شهر گناباد خواهد بود. حجم نمونه با استفاده از پارامترهای مختلف از جمله نرخ پیش‌بینی شده ترک درمان محاسبه شد. در نتیجه، هر یک از سه گروه - دو آزمایشی و یک کنترل - شامل 18 شرکت کننده خواهد بود که در مجموع 54 نفر برای مطالعه خواهند بود.
شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود
شرکت کنندگان دانشجویان شهر گناباد
دارای حداقل 18 سال سن
دارای نشانگان افسردگی