تغییرات اینترلوکین 17، اینترفرون گاما و پروتئین واکنشی C ورزشکاران پس از یک جلسه فعالیت ورزشی در شرایط دمایی سرد و طبیعی

مقدمه و هدف: فعالیت ورزشی و محیط های استرسی می توانند به تغییرات ایمنی در بدن انسان منجر شوند. هدف این مطالعه بررسی تغییرات اینترلوکین 17، اینترفرون گاما و پروتئین واکنشی C ورزشکاران پس از یک جلسه فعالیت ورزشی در شرایط دمایی سرد و طبیعی بود. روش: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی یک سویه کور تصادفی بود. 10مرد جوان ورزشکار در دو محیط طبیعی و سرد به مدت یک ساعت با شدت 60 درصد VO2maxروی تردمیل دویدند. مقادیر اینترلوکین 17، اینترفرون گاما و پروتئین واکنشی C و کورتیزول سرم قبل، بعد و دو ساعت بعد از فعالیت ورزشی و هم چنین دمای بدن، مقیاس فشار و میزان آب مصرفی ورزشکاران هنگام فعالیت ورزشی اندازه گیری شدند. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون اندازه گیری مکرر و تعقیبی بن فرونی و تی زوجی با سطح معنی داری05/0>p استفاده شد. شرایط ورود به مطالعه شامل؛داشتن سابقه ی حداقل 3 سال مداوم و 8 ساعت در هفته فعالیت ورزشی استقامتی؛ حداکثر اکسیژن مصرفی 50میلی لیتر بر کیلوگرم بر دقیقه؛ عدم وجود هر گونه بیماری دستگاه ایمنی عروق کورنر و عفونت در یک ماه گذشته مثل آنفلوانزا؛ سرماخوردگی؛ عفونت مجاری تنفسی؛ یا علائمی مانند تب؛ گلودرد؛ آبریزش بینی؛ سرفه و دیگر بیماری های عفونی بودند. استفاده از مواد نیروزا مثل ویتامین ها؛ مکمل های غذایی؛ گیاهان دارویی و یا داروهایی که بر سیستم ایمنی اثر مؤثرند؛ مصرف سیگار و الکل و از 48 ساعت قبل از اجرای آزمون؛ شرکت در فعالیت سنگین ورزشی؛ قرار گرفتن در در شرایط محیطی نامساعد دمایی؛ ابتلا به بیماری و عفونت ویروسی در طول دوره ی طرح؛ که این موارد معیارهای خروج از مطالعه بودند.

محقق