مقایسه اثربخشی زوج درمانی شناختی رفتاری و یکپارچه نگر بر ارتقای رضایت زناشویی و صمیمیت زوجینی در زوجین ناسازگار

مقایسه اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار و زوج درمانی شناختی-رفتاری بر ابرازگری هیجانی و مهارت های ارتباطی در زوجین ناسازگار

پژوهش حاضر با توجه به اینکه به مقایسه اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار و زوج درمانی شناختی-رفتاری بر بهبود ابرازگری هیجانی و مهارت های ارتباطی در زوجین ناسازگار می پردازد، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون، پیگیری و گروه کنترل است.

پس از دریافت مجوزهای لازم از دانشگاه سید جمال‌الدین اسدآبادی و تاییدیه کمیته اخلاق دانشگاه و سپس کسب رضایت آگاهانه از شرکت‌کنندگان اجرا شد.

جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زوجین دارای اختلاف زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر همدان در سال 1404 می باشند. نمونه پژوهش با احتساب ریزش، 66 زوج دارای وضعیت ناسازگاری مراجعه کننده به 6 مرکز مشاوره در شهر همدان بودند که به روش نمونه گیری هدفمند و با توجه ملاک های ورود و خروج از جامعه پژوهش گزینش شدند و با استفاده از تخصیص تصادفی در گروه زوج درمانی هیجان مدار (22 زوج)، گروه زوج درمانی شناختی-رفتاری(22 زوج) و گروه کنترل (22 زوج) قرار گرفتند.

1. زوج درمانی هیجان مدار 2. زوج درمانی شناختی رفتاری 3. گروه کنترل

ابرازگری هیجانی و مهارت های ارتباطی

شرکت‌کنندگان به نسبت 1:1 با استفاده از توالی تولیدشده توسط کامپیوتر و بلوک‌های متغیر (4 و 6)، لایه‌بندی‌شده بر اساس شدت ناسازگاری و طول مدت زندگی مشترک، به یکی از دو گروه مداخله اختصاص یافتند. ترتیب تخصیص در پاکت‌های غیرشفاف و شماره‌گذاری‌شده‌ای نگهداری شد که توسط یک فرد مستقل باز گردید.

در این پژوهش، تمامی اطلاعات شرکت‌کنندگان با رعایت کامل اصول اخلاق پژوهش به‌صورت محرمانه گردآوری و نگهداری شد. برای هر شرکت‌کننده یک کد شناسایی ناشناس اختصاص داده خواهد شد و هیچ‌گونه نام یا مشخصه فردی در فایل‌های داده ثبت نگردید.