بررسی اثربخشی درمان شفقت به خود بر خودشیفتگی آسیب‌پذیر، خود ارزشمندی و افسردگی در زنان مطلقه

تعیین اثربخشی درمان شفقت به خود بر خودشیفتگی آسیب‌پذیر، خود ارزشمندی و افسردگی در زنان مطلقه

نوع پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه آزمایش و کنترل، حجم نمونه 20 نفر، دوگروه موازی 10 نفر

زنان مطلقه مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر اشخانه واقع در شهرستان مانه و سملقان بود.

جامعه آماری این پژوهش شامل 34 نفر از زنان مطلقه مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر اشخانه واقع در شهرستان مانه و سملقان بود. از بين این افراد تعداد 20 نفر واجد شرایط و متقاضی شرکت در پژوهش انتخاب شد. روش نمونه گيری در پژوهش حاضر به شيوه در دسترس و هدفمند بود.

ابتدا حجم نمونه انتخاب شده و زنان مطلقه با پرکردن پرسشنامه‌ها مورد بررسی قرار گرفتند، تعداد نمونه‌های باقیمانده به شکل تصادفی در دو گروه مساوی آزمایش (مداخله) و کنترل قرار گرفتند. به گروه آزمایش و کنترل، موضوع پژوهش برای آزمودنی‌ها توضیح داده شد. سپس به آنها اطمینان داده شد که از داده‌های پرسشنامه فقط برای اهداف پژوهش استفاده می‌شود. بعد از جلب رضایت آزمودنی‌ها پرسشنامه‌های (شفقت خود، شخصیت خودشیفته، خودارزشمندی، افسردگی) توزیع شد. بعد از اتمام پرسشنامه‌ها، گروه آزمایش تحت 8 جلسه آموزش مبتنی بر درمان شفقت‌ورزی نف و همکاران به صورت هفته‌ای 1 جلسه و هر جلسه به مدت 60 دقیقه (1 ساعت) قرار گرفتند، اما گروه کنترل برنامه آموزشی مذکور را دریافت نکرد. پس از اتمام جلسات، مرحله پس‌آزمون نیز اجرا شد.

متغیر های مستقل : درمان شفقت به خود، متغیر های وابسته : خودشیفتگی آسیب‌پذیر، خود ارزشمندی و افسردگی

تصادفی سازی ساده، تصادفی سازی یا اختصاص تصادفی یک روش پژوهشی است که به محققان اجازه می‌دهد نتیجه‌گیری‌های علّی و تصمیم‌گیری آگاهانه بگیرند. تصادفی سازی به این معنی است که شرکت‌کنندگان در یک مطالعه به‌طور تصادفی در شرایط مختلف درمانی یا کنترلی قرار می‌گیرند. این کار به منظور کنترل متغیرهای خارجی که ممکن است بر متغیر وابسته مورد علاقه تأثیر بگذارد، انجام می شود. تصادفی سازی فاکتوریل: در این روش، چندین مداخله یا درمان را به‌طور همزمان آزمایش می‌کنیم.