تاثیر آموزش نقش مادری بر تحمل پریشانی و دلبستگی به نوزاد در مادران نخست‌زای دارای نوزاد نارس بستری در بخش‌های مراقبت ویژه نوزادان

تعیین تاثیر آموزش نقش مادری بر تحمل پریشانی و دلبستگی به نوزاد در مادران نخست‌زای دارای نوزاد نارس بستری در بخش‌های مراقبت ویژه نوزادان.

تعداد 95 مادر از میان مادران نخست‌زایی که نوزادشان به علت نارس بودن در بخش‌های مراقبت ویژه بستری می‌باشند به روش طبقه‌ای متناسب مشخص و به صورت غیرتصادفی دردسترس انتخاب خواهند شد. پس از اخذ رضایت‌نامه آگاهانه کتبی، پرسشنامه جمعیت‌شناختی و مقیاس های تحمل پریشانی و دلبستگی مادر، تکمیل خواهد شد. سپس آموزش به مادران ارائه، بلافاصله و یک ماه بعداز آموزش، ارزیابی انجام خواهد شد.

مطالعه حاضر یک مطالعه مداخله‌ای از نوع نیمه‌تجربی است. از میان مادران دارای نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان، 95 مادر که دارای ویژگی‎های ورود به مطالعه هستند به صورتی تصادفی در دسترس انتخاب و در ابتدا فرم رضایت آگاهانه توسط مادران تکمیل خواهد شد سپس پرسشنامه های جمعیت‌شناختی، تحمل پریشانی و دلبستگی مادر به نوزاد در اختیار آنان قرار خواهد گرفت. پس از تکمیل پرسشنامه‌ها، در مرحله بعد، آموزش برای تمامی مادران ارائه خواهد شد.

شرکت کنندگان مادران با نوزاد نارس بستری شده در بخش مراقبت ویژه نوزادان خواهند بود. معیار ورود به مطالعه شامل مادر نخست‌زا، نداشتن سابقه نازایی و سقط، مادران دارای نوزاد نارس با سن حاملگی 32 هفته تا 36 هفته و 6 روز، گذشتن 48 ساعت از بستری نوزاد در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان، عدم ابتلای نوزاد به ناهنجارهای مادرزادی، قرار داشتن نوزاد در سطح سه مراقبتی، عدم ابتلای مادر به بیماری‌هایی جسمی مزمن ( مثل قندخون، فشارخون و ...) و بیماری‌های روانی طبق تایید پزشک، تابعیت ایرانی، توانایی خواندن و نوشتن، تمایل به شرکت در مطالعه.

در ابتدا پرسشنامه تحمل پریشانی و دلبستگی مادر، توسط گروه مداخله تکمیل می شود سپس آموزش نقش مادری بر اساس مفاهیم تئوری مرسر طی 2 جلسه به فاصله یک هفته و هر جلسه به مدت 2 ساعت، به صورت کارگاهی حضوری و گروهی (حداکثر 20 نفره) داده خواهد شد.

تحمل پریشانی؛ دلبستگی مادر