بررسی تاثیر گروه درمانی مبتنی بر رویکرد امید درمانی بر کاهش اضطراب و افسردگی و افزایش انگیزه پیشرفت در دانش آموزان

هدف پژوهش بررسی اثر بخشی گروه درمانی مبتنی بر رویکرد امید درمانی بر کاهش میزان اضطراب، افسردگی و افزایش انگیزه پیشرفت دانش آموزان می باشد. جامعه آماری پژوهش، دانش آموزان پسر دوره متوسطه شهر اردبیل بود. جهت انجام پژوهش تعداد 42 دانش آموز از سطح سه آموزشگاه با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیدند. رضایت والدین معیار ورود و داشتن بیماری حاد و مزمن شرط خروج از مطالعه بود. این تعداد به تصادف به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت هشت جلسه در کلاس گروه درمانی مبتنی بر رویکرد امید درمانی شرکت نمودند. برنامه گروه درماني بر اساس كارهاي اسنايدر (1994) و مك درموت و اسنايدر (1999) طراحي و مدت هر جلسه نود دقيقه بود. گروه درمانی مبتنی بر نظریه امید درمانی شامل این تکنیک ها و مراحل است. معرفی امید و جنبه های مختلف آن، معرفی اهداف و انواع آن به عنوان بخشی از فرآیند افزایش امید، ایجاد ساختاری برای کشف اهداف، ارایه راهکار برای تنظیم اهداف واضح و عملی در سطوح مختلف، تهیه لیست اهداف، اولویت بندی آنها و انتخاب یک هدف برای کار در گروه ، آشنایی با شیوه های افزایش انگیزه و نیروی اراده روانی و جسمی در پی گیری اهداف، تغییر خود گویی های منفی، ساختن فیلم درونی با استفاده از تصویر سازی ذهنی مثبت گرایانه و ارایه جملات و حکایات امید بخش جهت تقویت نیروی اراده ذهنی، تغییر رژیم غذایی و استفاده از فعالیت های بدنی متناسب و منظم جهت تقویت نیروی اراده جسمی، استفاده از پیوستار پیشرفت برای ارزیابی فرآیند پی گیری هدف و بازخورد، آشنایی با شیوه های غلبه بر موانع و چالش ها، ترسیم رابطه تفکر و احساس مثبت ناشی از رسیدن به هدف در افزایش امید. متغیر پیامد اولیه کارآزمایی عبارت بود از: نمره اضطراب، نمره افسردگی و نمره انگیزه پیشرفت دانش آموزان.

آموزش و پرورش استان اردبیل-دانشگاه آزاد اسلامی تنکابن