تاثیرآموزش مهارت های ارتباطی بر میزان مهارت های ارتباطی، کیفیت مراقبت، خودکارآمدی و رضایت شغلی پرستاران شاغـل در بیمارستان های منتخب شهر تبریز، 1391.

1) اهداف: هدف اصلی از این مطالعه تعیین تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر روی میزان مهارت های ارتباطی، سطح کیفیت مراقبت، میزان خودکارآمدی و رضایت شغلی پرستاران شاغل در بیمارستان های شهر تبریز در سال 1391 می باشد. (2) طراحی: اين مطالعه يك مطالعه تجربي با طرح "پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل" مي باشد. (3) نحوه انجام : حجم نمونه این تحقیق بوسیله یک مطالعه پایلوت تعیین خواهد شد. پس از تعیین حجم نمونه با استفاده از مطالعه پایلوت، پرستاران بصورت تصادفی خوشه ای از میان بیمارستان های شهر تبریز انتخاب خواهند شد. خوشه ها بصورت تصادفی به دو گروه کنترل و مطالعه تقسیم خواهند شد. داده های این مطالعه بوسیله پرسشنـامـه فردی و اجتماعی پرستاران، پرسشنامه مهارت های ارتباطی، پرسشنامه کیفیت مراقبت، پرسشنامه خودکارآمدی و پرسشنامه رضایت شغلی کسب خواهد شد. (4) شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: پرستاران شاغل در بخش های داخلی و جراحی بیمارستان های شهر تبریز هستند که معیارهای ورود آنان عبارتند از: داشتن مدرک کارشناسی و بالاتر در رشته پرستاری؛ سابقه حداقل یک سال اشتغال در یکی از بخش های داخلی و جراحی مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز؛ داشتن رضایت برای شرکت در مطالعه. معیارهای خروج آنان عبارتند از: ندادن رضایت برای شرکت در مطالعه؛ اشتغال در بخش های مراقبت ویژه (آی سی یو ، سی سی یو) و اتاق عمل؛ داشتن سمت های مدیریتی در بخش ها و بیمارستان (مثل سرپرستار، سوپروایزر و مدیر خدمات پرستاری). (5) مداخلات: ابتدا پیش آزمون از هر دو گروه به عمل می آید. گروه مطالعه 8 جلسه دو ساعته آموزش مهارت های ارتباطی را دریافت خواهد کرد، ولی گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نخواهد کرد. سپس پس آزمون از هر دو گروه بعمل می آید و نتایج دو گروه مقایسه می گردد. (6) متغیر های پیامد اصلی: افزایش مهارت های ارتباطی، کیفیت مراقبت های پرستاری، خودکارآمدی پرستاران و رضایت شغلی

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز