اثربخشی برنامه تحریک شناختی مبتنی بر مدل Improvecog بر بهبود کارکردهای شناختی سالمندان مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریوی

هدف مطالعه حاضر ارزیابی اثربخشی برنامه تحریک شناختی مبتنی بر مدل بهبود شناخت بر سرعت پردازش اطلاعات، حافظه فعال دیداری- فضایی و نارسایی شناختی در سالمندان مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریوی می باشد.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل تصادفی شده بر 25 بیمار انجام می شود.

این مطالعه در کلینیک امام رضا (ع) شهر شیراز اجرا می شود. گروه آزمایشی برنامه درمان تحریک شناختی مبتنی بر مدل (ImproveCog) را طی 12 هفته (هر هفته یک جلسه 90 دقیقه ای) دریافت می کند. در این مدت گروه کنترل مداخله ای دریافت نمیکند.

ملاک ورود: سن سالمندی (65 تا 80 سال) و دارا بودن تشخیص قطعی ابتلا به انسداد مزمن ریوی ملاک عدم ورود: داشتن بیماری جسمانی سخت یا مزمن دیگر، داشتن اختلال روان شناختی، استفاده از داروهای روانپزشکی، استفاده از هر نوع مداخله روان شناختی دیگر همزمان با اجرای پژوهش

گروه آزمایش گروهی از سالمندان مبتلا به انسداد مزمن ریوی می باشند که در مطالعه حاضر برنامه تحریک شناختی مبتنی بر مدل بهبود شناخت را دریافت می کنند. گروه کنترل نیز گروهی از سالمندان مبتلا به انسداد مزمن ریوی می باشند که مداخله ای دریافت نمی کنند و صرفاً اطلاعات مورد نیاز در مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل می کنند.

سرعت پردازش اطلاعات؛ حافظه فعال دیداری- فضایی؛ نارسایی شناختی

تخصیص تصادفی سالمندان بر اساس وضعیت تحصیلی آنها انجام خواهد پذیرفت. نمونه ها با استفاده از روش بلوک بندی تصادفی طبقه ای (به منظور همسانی گروه ها از نظر سطح تحصیلات (زیر دیپلم، دیپلم، کاردانی و کارشناسی) در دو گروه (مداخله (استفاده از برنامه تحریک شناختی) و گروه کنترل) قرار خواهند گرفت. شیوه اختصاص نمونه ها به دو گروه بدین صورت می باشد که با در نظر گرفتن چهار طبقه تحصیلی (زیر دیپلم، دیپلم، کاردانی و کارشناسی) 4 طبقه تشکیل می شود . درون هر طبقه نیز از روش بلوکهای تصادفی 4 تایی برای اختصاص بیماران به دو گروه A (مداخله) و گروه B (کنترل) استفاده خواهد شد. برای این کار ابتدا لیست بلوک ها نوشته و اعداد به آنها اختصاص می یابد که ترتیب قرار گرفتن این بلوکها بدنبال هم بصورت تصادفی توسط نرم افزار Excell مشخص خواهد شد.