مقایسه اثر درمانی پماد گیاهی شیروان با داروی گلوکانتیم بر ضایعات لیشمانیوز جلدی.

2026-07-02, ۱۴۰۵/۰۴/۱۱

2024-08-26, ۱۴۰۳/۰۶/۰۵

http://10.4103/abr.abr_243_23

Background: Cutaneous leishmaniasis (CL) infection is caused by the Leishmania major (L. major) parasite and affects 1.5 to 2 million people worldwide each year. Although research into vaccines and antiparasitic drugs has been somewhat successful, their adverse effects include high toxicity, prolonged regeneration, and scarring. This has highlighted the importance of research to replace natural products with antibacterial and antioxidant properties, such as vegetable extracts and oils.Since, the anti‑leishmaniasis effect of each of the components of Shirvan herbal ointment (aloe vera, Brazembel, Nigella sativa, propolis, lavender, and olive oil) has been separately studied and confirmed, it seems that the combination of these components can have an increasing anti‑leishmanial effect to treat CL. Therefore, this study investigated the therapeutic impact of Shirvan herbal ointment on Iranian patients with leishmaniasis in comparison with glucantime (meglumine). Materials and Methods: Sixty patients with leishmaniasis were divided into the control and test groups. The control and test groups received intralesional glucantime and Shirvan herbal cream (two times daily), respectively. Results: The size mean of the lesion was 51.5 ± 32.5 before and 11.11 ± 16.28 after treatment in the control group and 50.8 ± 31.2 before and 0.0 ± 0.0 after treatment in the test group. In addition, the period mean of treatment was 43.9 ± 14.4 days and 30.5 ± 7.4 days in the control and test groups, respectively. There was a significant difference in lesion size between the two groups after treatment. Conclusion: Data suggested that Shirvan herbal ointment can be an alternative drug in the treatment of human CL.

مقدمه: عفونت لیشمانیوز جلدی (CL) توسط انگل لیشمانیا ماژور (L. major) ایجاد می شود و سالانه 1.5 تا 2 میلیون نفر در سراسر جهان را مبتلا می کند. اگرچه تحقیقات در مورد واکسن ها و داروهای ضد انگلی تا حدودی موفقیت آمیز بوده است، اما اثرات نامطلوب آنها شامل سمیت بالا، بازسازی طولانی مدت و ایجاد زخم است. این امر اهمیت تحقیقات برای جایگزینی محصولات طبیعی با خواص ضد باکتریایی و آنتی اکسیدانی مانند عصاره ها و روغن های گیاهی را برجسته کرده است. از آنجایی که اثر ضد لیشمانیوز هر یک از ترکیبات پماد گیاهی شیروان (آلوئه ورا، برازمبل، سیاهدانه، بره موم) روغن اسطوخودوس و زیتون) به طور جداگانه مورد مطالعه و تایید قرار گرفته است، به نظر می رسد که ترکیب این اجزا می تواند اثر ضد لیشمانیایی فزاینده ای برای درمان CL داشته باشد. هدف: لذا این مطالعه به بررسی تأثیر درمانی پماد گیاهی شیروان بر بیماران ایرانی مبتلا به سالک در مقایسه با گلوکانتیم (مگلومین) پرداخت. روش: 60 بیمار مبتلا به لیشمانیوز به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه کنترل و آزمون به ترتیب گلوکانتیم داخل ضایعه و کرم گیاهی شیروان (روزی دو بار) دریافت کردند. یافته‎ها: میانگین اندازه ضایعه قبل از درمان 5/32 ± 5/51 و بعد از درمان 28/16 ± 11/11 در گروه شاهد و 2/31 ± 8/50 قبل و 0/0 ± 0/0 بعد از درمان در گروه آزمون بود. همچنین میانگین دوره درمان در گروه کنترل و آزمون به ترتیب 4/14 ± 9/43 روز و 4/7 ± 5/30 روز بود. بعد از درمان بین دو گروه تفاوت معنی داری در اندازه ضایعه وجود داشت. نتیجه‎گیری: داده ها حاکی از آن است که پماد گیاهی شیروان می تواند یک داروی جایگزین در درمان CL انسانی باشد.