اثربخشی تحریک الکتریکی فراجمجمه ای با جریان مستقیم (TDCS) با شدت 3 میلی آمپر بر کارکردهای شناختی، افسردگی، اضطراب و شدت علائم وسواسی جبری در افراد مبتلا به OCD : کارآزمایی بالینی تصادفی

تعیین اثربخشی اعمال پروتکل 3میلی آمپر TDCS در مناطق فرونتال تحتانی راست و سوپرااربیتال چپ بر کارکردهای شناختی، افسردگی، اضطراب و شدت علائم وسواسی جبری در افراد مبتلا به OCD

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده، روی 40 بیمار. از تصادفی سازی ساده استفاده شده است.

این پژوهش در کلینیک بیمارستان بهشتی زنجان با روش تحریک الکتریکی فراجمجمه ای با جریان مستقیم به مدت 20 جلسه در 10 روز انجام خواهد شد.

دارا بودن معیارهای کامل تشخیصی اختلال وسواسی-جبری به تشخیص روانپزشک و روانشناس بر اساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، دامنه سنی 18 تا 50 سال، عدم دریافت درمان روانشناختی دو ماه قبل از مداخله و همزمان با اجرای مداخله تا مدت زمان پیگیری، یکسان بودن گروه دارویی مورد استفاده همراه با تنظیم دز. معیارهای عدم ورود: سایکوز، خطر خودکشی، وجود شی الکتریکی در بدن، سابقه ی تشنج، بارداری، اختلال دوقطبی همبود

طبق پروتکل مورد نظر، بیماران گروه مداخله برای بیست جلسه ی 20 دقیقه ای در ده روز تحت دریافت تحریک واقعی با شدت 3میلی آمپر با قرار گرفتن آنود در ناحیه راست قشر پیشانی تحتانی و کاتود بر ناحیه چپ سوپرا اربیتال خواهند بود . و گروه شم نیز به همان تعداد جلسات در این نواحی، تحریک شم دریافت خواهند کرد.

علائم بالینی اختلال وسواسی-جبری، حافظه فعال، بازداری شناختی، انعطاف پذیری شناختی، حافظه دیداری، توجه پایدار، افسردگی، اضطراب

افزایش تعداد افراد نمونه و اضافه کردن پیگیری سه ماه بعد از درمان

نمونه ها در دو گروه مداخله و شم بصورت گمارش تصادفی وارد میشوند. تخصیص تصادفی با استفاده از نرم‌افزار Excel انجام می‌شود. برای این کار، در ستون اول 20 عدد 1 و 20 عدد 2 به‌ترتیب نشان‌دهنده گروه مداخله ی واقعی و مداخله ی شم وارد می‌کنیم. سپس در ستون دوم با استفاده از تابع(RAND) ،40 عدد تصادفی تولید می‌کنیم. داده‌ها را بر اساس مقادیر ستون شامل اعداد تصادفی مرتب (به‌صورت صعودی یا نزولی) می‌کنیم. با این مرتب‌سازی، ترتیب قرار گرفتن اعداد 1 و 2 نیز تغییر می‌کنند و به‌صورت تصادفی قرار می‌گیرند. بر اساس ترتیب ظهور اعداد 1 و 2، نمونه‌ها به دو گروه تخصیص می‌یابند.

افراد تحت مطالعه از نوع مداخله اطلاعی ندارند. محقق و ارزیاب هم از نوع مداخله بی اطلاع هستند. دستگاه توسط یکی از کارکنان کلینیک بر روی مداخله واقعی یا شم تنظیم می گردد و بیمار براساس آن کد دریافت می کند. افرادی که نتایج را تحلیل می کنند از ماهیت گروه های مطالعه اطلاعی ندارند و ارزیابی توسط فردی غیر از پژوهشگر انجام می شود.