اثر بخشی آموزش فرایندهای دلبستگی زوجین بر تعارضات زناشویی ،صمیمیت جنسی و انعطاف پذیری

این مطالعه با هدف بررسی اثرات آموزش فرایندهای دلبستگی بر تعارضات زناشویی، صمیمیت جنسی و انعطاف پذیری انجام می پذیرد.

در این مطالعه 34 زن انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه کنترل و مداخله( هر گروه 17 نفر) جایگزین شدند.

تعداد 34 زن به روش در دسترس انتخاب خواهند شد و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 17 نفر) به صورت تصادفی قرار میگیرند. سپس هر دو گروه پرسشنامه های مقیاس دلبستگی کولینز و رید (1990)، تعارضات زناشویی(MCQ)، صمیمیت جنسی بطلانی و همکاران (1389) و انعطاف پذیری مارتین و روبین (1995) را تکمیل خواهند کرد و سپس برنامه مشاوره مبتنی بر آموزش فرایندهای دلبستگی بر روی گروه آزمایش به صورت 8 جلسه 90 دقیقه ای انجام خواهد شد. گروه کنترل تحت هیچ مداخله ای قرار نخواهد گرفت. در نهایت اعضای هر دو گروه هر چهار پرسشنامه ذکر شده در بالا را مجددا به عنوان پس آزمون تکمیل خواهندکرد .

برخوردار بودن از سواد خواندن و نوشتن- شرکت فعال در جلسات مشاوره، شرایط ورود به مداخله و -مصرف داروهای روانپزشکی و دریافت مداخله های روان درمانی از شش ماه قبل از مطالعه تا زمان مداخله، شرایط عدم ورود به مداخله می باشد.

افرادی که در گروه مداخله قرار خواهند گرفت، به مدت هشت هفته و هر هفته یک جلسه در جلسات مشاوره ی آموزش فرایندهای دلبستگی شرکت خواهند نمود.به افراد گروه کنترل، هیچ آموزشی داده نمی شود.

دلبستگی زوجین، تعارضات زناشویی، صمیمیت جنسی و انعطاف پذیری

مداخله یک سو کور بوده و آزمودنی ها نمی دانستند مورد آزمایش هستند.