مقایسه اثر بخشی ترانکزامیک اسید وریدی و ترانکزامیک موضعی برمیزان خونریز ی پس از عمل در بیماران کاندید جراحی توتال هیپ ارتروپلاستی

1-اهداف :هدف از این مطالعه مقایسه ی دو روش ترانزامین وریدی و ترانزامین توپیکال بر میزان خونریزی پس از عمل حراحی توتال هیپ ارترو پلاستی میباشد. 2-طراحی: طراحی این مطالعه به صورت یک کار ازمایی بالینی دو سو کور است که پس از تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی گیلان ،بر روی بیماران صورت خواهد پذیرفت. 3- نحوه انجام: تمام بیماران پس از ورود به اطاق عمل پیش ازالقاء بیهوشی مقدار حجم مناسب از مایع کریستالوئید دریافت می کنند، وتحت پیش داروی میدازولام (mg/kg0.03 ) و فنتانیل (µg/kg2) قرار گرفته و بعد از تجویز دوز بیهوشی از داروی پروپوفول (mg/kg2) و سیس آتراکوریوم (mg/kg 2/0) بیمار تحت انتوباسیون تراشه قرار می گیرد. جهت ادامه بیهوشی از ایزوفلوران برای بیماران استفاده می شود. بیماران بر اساس روش بلوکهای تصادفی (Block Randomization)به دو گروه تقسیم خواهند شد. در گروه ترانزامین وریدی دارو ( ترانس آمیک اسید با دوز mg/kg15) توسط متخصص بیهوشی بر اساس وزن بیمار محاسبه شده که بصورت انفوزیون طی 10 دقیقه برای بیمار تجویز می شود . که این دارو در هر ویال شامل 500 میلی گرم ترانگزامیک اسید در 5 میلی لیتر از ویال میباشد.بیماران در گرو ه ترانگزامیک لوکال، 3 gr ترانزامین با 100 cc نرمال سالین تحت شرایط استریل توسط ارتوپد تجویز می شود . پس از ریم کردن استابولوم 30 cc از محلول فوق توسط جراح داخل استابولوم و زخم ریخته می شود و به مدت یک دقیقه در محل باقی گذاشته می شود . پس از بروچ کانال فمورال نیز 30 cc از محلول داخل کانال فمورال به مدت یک دقیقه ریخته می شود . 4-شرکت کنندگان: معیارهای ورود به مطالعه : تمام بیماران کاندید عمل جراحی توتال هیپ ارترو پلاستی ، محدوده سنی 50 – 20 سال به بیمارستان. ( ASA(American Society of Anesthesia I-II ،داشتن HB≥ 10gr dl قبل از عمل و عدم دریافت ترانسفیوژن تا قبل از عمل. 5-مداخلات: تجویز ترانکسامیک وریدی و ترانکزامیک توپیکال بر میزان خونریزی حین و پس از عمل جراحی 6-پیامد اصلی:بررسی میزان خونریزی حین و پس از عمل جراحی توتال هیپ ارترو پلاستی ومیزان نیاز به تجویز خون به عنوان متغیر پیامد ثانویه.

مرکز تحقیقات و فن اوری دانشگاه علوم پزشکی گیلان