ارزیابی تأثير برنامه مداخله آموزشي مبتني بر تئوري رفتار برنامه ريزي شده بر سطح فعاليت بدنی کارمندان زن بخش اداری دانشکده هاي پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکي شيراز سال 1392

این مطالعه به بصورت نیمه تجربی با طرح قبل و بعد روی 225 نفر از کارکنان زن بخش اداری دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شد، انجام شد. نمونه گیری در دو مرحله تصادفی ساده و در دو گروه مداخله (122=n) و کنترل(103=n) انجام گردید. شرایط ورود به مطالعه، داشتن سن در محدوده¬ی 25-55 سال، رسمی یا پیمانی یا قراردادی بودن کارمند و معیار خروج، عدم تمایل به شرکت در تحقیق یا سرباز زدن از ادامه همکاری بود. داده ها با استفاده از 3 پرسشنامه ی خودایفا برای اندازه گیری متغیرهای دموگرافیک، سازه های نظریه و فعالیت بدنی و یک آزمون برای سنجش دانش جمع آوری شدند. مداخلات آموزشی شامل کارگاه آموزشی، نمایش عملی،تمرین گروهی، ارسال پیامک هایی از طریق اتوماسیون و تلفن همراه، ایمیل و ارائه پوسترهای مناسب محیط کار برای گروه آزمایش اجرا شد. سپس داده ها، 2 و 8 هفته پس از مداخله با استفاده از پرسشنامه خود ایفا از لحاظ سازه های مدل، دانش، میزان فعالیت بدنی و سایر مشخصات دموگرافیک و فشار خون و نمایه توده بدنی مورد ارزیابی قرار گرفتند.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز