مقایسه‌ی پیش‌دارویی با ایبوبروفن و ملوکسیکام بر روی میزان موفقیت بی‌حسی بلاک عصب اینفریور آلوئولار(IANB) در مولرهای اول مندیبل دارای پالپیت غیرقابل‌برگشت علامتدار

مقایسه‌ی پیش‌دارویی با ایبوبروفن و ملوکسیکام بر روی میزان موفقیت بی‌حسی بلاک عصب اینفریور آلوئولار(IANB) در مولرهای اول مندیبل دارای پالپیت غیرقابل‌برگشت علامتدار

یک کار آزمایی بالینی با گروه های مداخله ی موازی، دو سویه کور، تصادفی شده ، بر روی ۱۶۵ بیمار. روش نمونه گیری به صورت تصادفی می باشد. تصادفی سازی با استفاده از جدول اعداد تصادفی نرم افزار Random allocation Software است.

از بین بیماران مراجعه کننده به بخش اندودنتیکس دانشکده دندانپزشکی تبریز که واجد شرایط مطالعه باشند، نمونه گیری تصادفی انجام خواهد شد. بیماران به صورت تصادفی در یکی از گروهها قرار می گیرند. یک ساعت قبل ازشروع درمان، در گروه A ازکپسول ایبوپروفن 800میلی گرم، در گروه B کپسول ملوکسیکام15میلی گرم و در گروه C از کپسول پلاسبو(پودر لاکتوز )استفاده خواهد شد. قبل ازشروع درمان میزان درد انها ثبت میگردد. سپس، تمامی بیماران تحت بی حسی یکسان قرار می‌گیرند. موفقیت یا عدم موفقیت بی‌حسی لب ثبت می گردد. در طول درمان نیز، میزان درد تعیین می‌شود. بیمار از وجود چند نوع درمان آگاه است اما نمیداند که در کدام گروه قرار دارد محقق نیز از نوع دارو آگاهی ندارد.

ورود: دندان های مولر اول فک پائین با تشخیص التهاب پالپ برگشت ناپذیر علامتدار، تمایل به شرکت در مطالعه عدم ورود: علائم رادیولوسنسی در اطراف اپکس ریشه ها، استفاده از داروهای ضد درد در 12 ساعت قبل از درمان، داشتن روکش کامل یا پارسیل نکروز در دندان مورد مطالعه، دندان های دارای درمان ریشه ی قبلی، بیماری پریودنتال پیشرفته

مداخله ۱: استفاده از کپسول ایبوپروفن 800میلی گرم یک ساعت قبل از درمان مداخله ۲: استفاده ازکپسول ملوکسیکام 15 میلی گرم یک ساعت قبل از درمان پلاسبو: استفاده از یک کپسول پودر لاکتوز یک ساعت قبل از درمان

میزان درد

از بین بیماران مراجعه کننده به بخش اندودنتیکس دانشکده دندانپزشکی تبریز که واجد شرایط مطالعه باشند، نمونه گیری تصادفی انجام خواهد شد. روش تصادفی سازی ساده و واحد آن فردی است. ابزار ما برای تصادفی سازی جدول اعداد تصادفی است. بر این اساس، نوع درمان با کد A (ایبوپروفن) ، B (ملوکسیکام) و کد C (پلاسبو/پودرلاکتوز) مشخص شده و در داخل پاکت های مهر و موم شده قرار می گیرد. سپس پاکت ها در یک کیسه قرار می گیرند و مخلوط می شوند. سپس به صورت تصادفی از کیسه انتخاب شده و با مشاهده کد، درمان به بیمار داده می شود. هیچ یک از بیماران در مورد درمان بیمار دیگری مطلع نمی شوند.

این مطالعه به صورت دو سو کور می باشد که بیماران نسبت به نوع گروهی که در آن قرار خواهند گرفت اطلاعی ندارد. محققی نیز نسبت به نوع دارو اطلاع نخواهد داشت. بیماران ازوجود چند نوع درمان آگاه هستند اما نمیدانند در کدام گروه قرار گرفته اند.