بررسی اثر اضافه کردن ماینوکسیدیل خوراکی به درمان ضد التهابی استاندارد در درمان بیماران مبتلا به لیکن پلانوپیلاریس

هدف از این مطالعه بررسی اثر اضافه کردن ماینوکسیدیل خوراکی به درمان ضد التهابی استاندارد در درمان بیماران مبتلا به لیکن پلانوپیلاریس

این مطالعه یک کارازمایی بالینی تصادفی میباشد و بیماران به صورت تصادفی توسط نرم افزار random allocation به دو گروه متوترکسات و ماینوکسیدیل خوراکی به همراه متوتروکسات تقسیم می شوند

از بین بیماران مراجعه کننده به درمانگاه پوست دو گروه 17 نفری انتخاب میشوند.پس از اینکه بیمار از نظر3 (LPPAI Score وفتوگرافی و درموسکوپی) مورد بررسی قرار گرفت و نتایج ثبت شد درمان شروع می شود.

شرایط ورود به مطالعه عبارتند از بیماران بین 18 تا 65 سالی که بیماری ان ها ها تازه تشخیص داده شده است و تاکنون درمانی دریافت نکرده اند یمارانی که قبلا تحت درمان بوده اند و بیماری ان ها بر اساس معیار های بالینی و درموسکوپی همچنان فعال است بیماران می بایست قبل از ورود به مطالعه از 1 ماه قبل هر گونه داروی سیستمیک قبلی را قطع کرده باشند و در زمان انجام مطالعه از هیچ گونه داروی سیستمیک و یا موضعی دیگری استفاده نکنند. شرایط عدم ورود به مطالعه عبارتند از بارداری یا شیردهی 2-لکوسیت<3000 3-پلاکت<100000 4-هموگلوبین<9 5-آنزیم های کبدی بیش از 2 برابر حد رفرانس 6-مثبت شدن تست های هپاتیت ویروسی 7- سابقه بیماری های قلبی عروقی و، افت فشارخون 8- شرح حال اریتمی (ریتم غیر سینوس در نوار قلب)

بعد از اخذ رضایت یک گروه تحت درمان با 15 میلی گرم متوترکسات هفتگی و گروه دیگر تحت درمان با قرص ماینوکسیدیل یک میلی گرم به همراه 15 میلی گرم متوترکسات به مدت 6 ماه قرار میگیرند

اندکس فعالیت بیماری لیکن پلانوپیلاریس محاسبه و عکس برداری کلی استاندارد و درموسکوپی در تمام بیماران در ماه های صفر و 2و 4 و 6 انجام میشود سپس نتایج دو گروه قبل و بعد درمان مقایسه میشود

بیماران به صورت تصادفی توسط نرم افزار random allocation به دو گروه متوترکسات و ماینوکسیدیل خوراکی به همراه متوتروکسات تقسیم می شوند.