بررسی اثرات ترکیب ممانتین و اس-ستالوپرام بر شدت علائم و عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به وسواس-جبری؛ کارآزمایی بالینی شاهددار دوسو کور

بررسی اثرات ترکیب ممانتین و اس-ستالوپرام بر شدت علائم و عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به وسواس-جبری (OCD) ؛ کارآزمایی بالینی یک سو کور

هردو گروه اس-سیتالوپرام به میزان پنج میلی‌گرم روزانه شروع می‌شود و بصورت هفتگی پنج میلی‌گرم افزوده می‌شود تا به حداکثر دوز 30 mg/day برسد. برای گروه اول ممانتین به میزان 10 mg دوبار در روز تجویز می‌شود برای گروه دوم نیز دارونما با شکل و اندازه یکسان به میزان دوبار در روز تجویز می‌شود

این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی یک سو کور خواهد بود که در سال 1401 بر روی بیماران مبتلا به OCD متوسط تا شدید مراجعه‌کننده به کلینیک‌های روانپزشکی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد انجام خواهد شد

معیارهای ورود: 1. بیماران 18 تا 60 سال 2. تشخیص OCD بر اساس DSM-5 توسط متخصص روانپزشکی 3. بیماران با امتیاز Y-BOCS≥21 معیارهای خروج: 1) بیماری های زمینه ای محور-1 2) علایم روانی تهدید کننده حیات مانند خودکشی 3) بیماری طبی یا عصبی جدی 4) عقب ماندگی ذهنی (براساس قضاوت بالینی) 5) مصرف مواد مخدر (بجز نیکوتین) 6) بارداری و شیردهی 7) سابقه حساسیت دارویی به ممانتین یا اس-سیتالوپرام 8) سابقه جراحی قبلی psychosurgery 9) سابقه OCD مقاوم به درمان 10) عدم تمایل بیمار به شرکت در مطالعه

گروه اول: اس-سیتالوپرام + ممانتین گروه دوم: اس-سیتالوپرام + دارونما

شدت علائم وسواس - جبری( OCD)

تصادفی سازی بر اساس تابع RAND نرم افزار اکسل انجام می شود و بیماران به ترتیب که بر اساس معیارهای ورود وارد مطالعه می شوند بر اساس جدول اعداد تصادفی که از نرم افزار اکسل حاصل می شود در یکی از دو گروه قرار می گیرند و داروی مرتبط با گروه خود را که در ظروف دربسته متحدالشکل کدگذاری شده قرار دارد را دریافت می کنند. هیچکدام از پزشک و بیمار مداخله ای در انتخاب گروه ندارند و از محتوای هرکدام از ظروف مطلع نیستند.

دارو و پلاسبو در ظروف متحد الشکل کد گذاری شده قرار می گیرد و بیماران بر اساس ملاحظات اخلاقی درنظر گرفته شده، معیار ورود به مطالعه و جدول اعداد تصادفی یکی از ظروف را دریافت می کنند و هیچکدام از پزشک و بیمار اطلاعی از محتوای دارویی هر کدام از ظروف ندارند.