مقایسه دو روش تغذیه‌ای انگشتی و فنجان بر وزن گیری و دستیابی‌ به تغذیه مستقل دهانی در نوزادان نارس

تعیین مقایسه دو روش تغذیه‌ای انگشتی و فنجان بر وزن‌گیری و دستیابی به تغذیه مستقل دهانی در نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت‌های ویژه

کارازمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده ، روی 90 بیمار ، برای تصادفی سازی نوع محدود تحت عنوان " قانون تخصيص تصادفي " استفاده شد .

مطالعه در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان علی ابن ابی طالب زاهدان روی نوزادان نارس انجام شد . با پوزیشن دهی نوزاد تغذیه نوزاد را انجام میدهیم و پزشک نوزادان نسبت به تخصیص آزمودنی ها آگاهی نخواهد داشت.

شرایط ورود: - شرایط بالینی پایدار (تایید توسط پزشک نوزاد) - سن حاملگی از 30 تا 35 هفته - تغذیه از راه لوله را به طور کامل دریافت کرده باشند. شرایط عدم ورود : - نوزادان با سابقه بیماری های زمینه ای - نوزادان با مصرف داروهای ارام بخش - نوزادان با سندروم های ژنتیکی و ناهنجاری های مادرزادی سر و گردن

در گروه های مداخله با پوزیشن دهی به نوزاد شروع به تغذیه نوزاد با روش انگشتی و یا فنجان کرده و گروه کنترل هم تغذیه روتین خود را از طریق گاواژ دریافت میکند .

وزن گیری نوزاد؛ دستیابی به تغذیه مستقل دهانی

بیماران به روش تصادفی‌سازی از نوع محدود تحت عنوان " قانون تخصيص تصادفي (Random allocation rule)" در گروه های مداخله و کنترل قرار خواهند گرفت؛ به این صورت که ابتدا به تعداد کل بیماران مورد مطالعه، 90 کارت رنگی مشخص کننده گروه های مطالعه (کارت قرمز مداخله 1، کارت آبی مداخله 2 و کارت سفیدگروه کنترل) تهیه خواهد شد و به ترتیب بر اساس خارج شدن کارت های رنگی، بیمار واجد شرایط در گروهها قرار خواهند گرفت.

با توجه به اینکه تنها تشخیص و تصمیم درباره شروع تغذیه دهانی و تعداد دفعات تغذیه دهانی در روز توسط پزشک متخصص نوزادان حاضر در بخش انجام می شود، بنابراین آن ها نسبت به تخصیص آزمودنی ها در دو گروه مداخله آگاهی نخواهند داشت.