کارآزمایی بالینی اثر مکمل یاری ترکیب اسید های چرب امگا-3 و ویتامین D در مقایسه با پلاسبو بر پروفایل های متابولیک در بیماران مبتلا به دیابت بارداری

هدف این مطالعه تعیین اثرات مکمل یاری ترکیب اسیدهای چرب امگا-3 و ویتامین D بر پروفایل های متابولیک از قبیل مارکرهای متابولیسم انسولین و پروفایل های لیپیدی در بیماران مبتلا به دیابت بارداری است.

کارآزمایی بالینی دو سوکور (هم بیماران و هم محققان)، موازی، تصادفي شده.

حجم نمونه و جمعیت مورد مطالعه: 140 بیمار مبتلا به دیابت بارداری در میان زنان باردار واجد شرایط و ارجاع شده به کلینیک زنان کوثر وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران در مطالعه انتخاب خواهند شد.

معیار ورود به مطالعه: بیماران مبتلا به دیابت بارداری در محدوده سنی 18 تا 40 سال. معیار خروج از مطالعه: گرفتن مکمل های ویتامین دی و/یا اسیدهای چرب امگا-3، گرفتن انسولین، جدا شدن زودرس جفت، پره اکلامپسی، اکلامپسی، کم کاری و پرکاری تیروئید، سیگاری ها، بیماری کبدی و کلیه.

گروه کنترل: پلاسبو (زهراوی، تبریز، ایران)، به صورت خوراکی برای 6 هفته. گروه مداخله 1: ترکیب 1000 میلی گرم اسیدهای چرب امگا-3 (زهراوی، تبریز، ایران) دو بار در روز و 50000 واحد ویتامینD (زهراوی، تبریز، ایران) هر دو هفته، به صورت خوراکی برای 6 هفته. گروه مداخله 2: 1000 میلی گرم اسیدهای چرب امگا-3 (زهراوی، تبریز، ایران)، دو بار در روز، به صورت خوراکی برای 6 هفته. گروه مداخله 3: 50000 واحد ویتامین D (زهراوی، تبریز، ایران) هر دو هفته، به صورت خوراکی برای 6 هفته.

مارکرهای متابولیسم انسولین (پیامدهای اولیه)؛ پروفایل های لیپیدی

بخاطر یک اشتباه، درخواست برای بروزرسانی در وب سایت ما بعد از چاپ مقاله انجام شد. اگرچه، اصلاحات مطابق با یا پروپوزال تصویب شده اولیه یا با هماهنگی معاونت پژوهشی دانشگاه بود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اراک

تصادفی سازی با استفاده از اعداد تصادفی ایجاد شده توسط کامپیوتر انجام خواهد شد.

تصادفی سازی و تخصیص تصادفی از محققان و شرکت کنندگان در مطالعه تا زمان تکمیل آنالیز آماری پنهان خواهد ماند. فرد دیگری در کلینیک که در این کارآزمایی بالینی نقشی ندارد و از تخصیص تصادفی آگاه نیست، بطری های شماره گذاری شده کپسول ها را به شرکت کنندگان تخصیص خواهد داد. مکمل ها و پلاسبو در شرکت داروسازی در بسته بندی های مشابه قرار می گیرند و بر روی آنها فقط کد گذاشته می شود. بیمار و محقق از نوع مداخله بی خبرند و بعد از آنالیز داده ها، کدهای بسته ها رمز گشایی میشود.