بررسی تاثیر مکمل یاری پروبیوتیک بر پیشگیری از سقط، فاکتورهای التهابی و بیومارکرهای استرس اکسیداتیو در زنان باردار با سابقه سقط خودبخودی

هدف: هدف این مطالعه تعیین اثرات مکمل یاری پروبیوتیک بر روی پیشگیری سقط جنین، فاکتور التهابی و بیومارکرهای استرس اکسیداتیو در زنان باردار مبتلا به سقط خودبخودی است. طراحی مطالعه: تصادفي کارآزمایی بالینی دو سوکور. معیار ورود و خروج مطالعه: زنان باردار 40-18 ساله مبتلا به سقط خودبخودی، در این مطالعه وارد خواهند شد. استفاده از درمان های جایگزین از قبیل هورمون یا مکمل ویتامینی و همچنین آن هایی که مبتلا به پری اکلامسی، استراحت مطلق، مرگ جنینی داخل رحمی، جدا شدن جفت و زایمان زودرس می شوند از مطالعه خارج خواهند شد. حجم نمونه و جمعیت مورد مطالعه: 60 زن باردار مبتلا به سقط خودبخودی واجد شرایط و ارجاع شده به کلینیک کوثر وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران در مطالعه انتخاب خواهند شد. مداخله مورد مطالعه: بیماران برای دریافت کپسول پروبیوتیک حاوی 3 سویه لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس (109×2 واحد به ازای هر گرم)، لاکتوباسیلوس کازئی (109×2 واحد به ازای هر گرم) و بیفیدوباکتریوم بیفیدوم (109×2 واحد به ازای هر گرم) (گروه مداخله: 30=n) یا پلاسبو (گروه کنترل: 30=n) تقسیم خواهند شد. میزان سقط جنین، 16 هفته بعد از مداخله تعیین خواهد شد. نمونه خون ناشتا در ابتدای مطالعه و 16 هفته بعد از مداخله برای تعیین فاکتورهای التهابی و بیومارکرهای استرس اکسیداتیو از بیماران گرفته خواهد شد. زمان مداخله: 16 هفته (از 29 اسفند 1393 تا 29 تیر 1394). پيامدها: فاکتورهای التهابی و بیومارکرهای استرس اکسیداتیو در ابتدا و انتهای مداخله اندازه گیری خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی اراک