تاثیر موبیلیزیشن بافت نرم با ابزار بر فعالیت عضلات اندام تحتانی حین راه رفتن و فعالیت ایستادن از حالت نشسته در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو

بررسی اثر موبیلیزیشن بافت نرم با ابزار بر عملکرد،کیفیت زندگی و فعالیت عضلات اطراف مفصل زانو در سرعت های مختلف ترجیحی و بالای راه رفتن و فعالیت ایستادن از وضعیت نشسته در افراد مبتلا به استئوآرتریت زانو

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، دو سویه کور، تصادفی شده به روش بلوک سازی، بر روی 34 بیمار

محل انجام این مداخله در مرکز تحقیقاتی درمانی اختلالات حرکت گروه فیزیوتراپی دانشگاه تربیت مدرس خواهد بود. پس از گذراندن یک جلسه آشنایی افراد وارد فاز مداخله خواهند شد. افراد به صورت تصادفی در گروه درمان و پلاسبو قرار خواهند گرفت. شرکت کنندگان و ارزیابان پیامد از تخصیص گروه های مطالعه بی اطلاع هستند. مداخله طی دو هفته در چهار جلسه انجام خواهد شد

شرایط ورود: زنان و مردان مبتلا به استئوآرتریت زانو، مثبت شدن تست کلارک، دارای درجات دو و سه استئوآرتریت طبق مقیاس کلگرن لارنس؛ شرایط عدم ورود: داشتن پیشینه‌ای از شکستگی یا آسیب لیگامانی مفصل هیپ یا زانو در سمت درگیر که منجر به آسیب ماندگار شده باشد

در گروه مداخله موبیلیزیشن بافت نرم با ابزار انجام خواهدشد اما گروه کنترل ابزار را بصورت پلاسبو دریافت میکنند. هر دو گروه تمرینات تقویتی و کششی را انجام خواهند داد. مداخله برای هر دو گروه در چهار جلسه طی دو هفته انجام خواهد شد.

فعالیت عضلات اطراف مفصل زانو حین راه رفتن و فعالیت ایستادن از وضعیت نشسته؛ درد؛ عملکرد؛ قدرت

به‌روزرسانی برای ارائه اطلاعات دقیق و به‌روز درباره مطالعه

افراد بر اساس معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه میشوند. تصادفی سازی در این مطالعه به روش تصادفی سازی بلوکی طبقه بندی شده اجرا خواهد شد. افراد با شدت استئوآرتریت متوسط، بر اساس میزان درد (سه و چهار) یا (پنج وشش) در دو زیر گروه طبقه بندی می شوند. در هر زیر گروه، تصادفی سازی به وسیله بلوکهای چهار تایی (دو نفر گروه درمان و دو نفر گروه پلاسبو) انجام می شود. برای تخصیص تصادفی، کد ۱ برای درمان و کد 0 برای پلاسبو در پاکتهای دربسته گذاشته می شود. بدین ترتیب افراد هر زیر گروه یک پاکت در بسته را برمی دارند و بر اساس کد در گروه درمان یا پلاسبو قرار می گیرند.

شرکت کنندگان به صورت تصادفی با شیوه بلوک در دو گروه درمان و پلاسبو قرار خواهند گرفت. در گروه درمان، درمانگر مسلط به استفاده از ابزار با انتخاب فشار، جهت، نوع استروک، مسافت، مدت زمان، سرعت حرکت و نوع ابزار مناسب به درمان بافت نرم میپردازد. اما در گروه پلاسبو استفاده از ابزار به صورت نمایشی است و خاصیت درمانی ندارد. هر دو گروه تمرینات تقویتی و کششی یکسانی را دریافت میکنند در نتیجه افراد متوجه این تفاوت نمیشوند. همچنین ارزیاب نیز کور است.

اطلاعات مربوط به پیامد اصلی پس از غیر قابل شناسایی کردن افراد قابل اشتراک گذاری است

شروع دوره دسترسی 6 ماه پس از چاپ نتایج

داده ها برای محققین شاغل در موسسات دانشگاهی و تحقیقی در دسترس خواهد بود

جهت انجام پروژه های علمی

سحر بوذری بزرگراه جلال آل احمد، دانشگاه تربیت مدرس 00982182885053, s.boozari@modares.ac.ir

ارسال طرح برنامه پروژه، و بعد از بررسی کامل افراد و سازمان انجام دهنده پروژه و در صورت تائید ارسال خواهد شد