مقایسه اثرات درمانی متحرک سازی و متحرک سازی با حرکت بر فاصله آکرومیوهیومرال در ورزشکاران با سندرم گیرافتادگی اولیه شانه: یک کارآزمایی بالینی تصادفی

مقایسه اثرات درمانی متحرک سازی و متحرک سازی با حرکت بر فاصله آکرومیوهیومرال در ورزشکاران با سندرم گیرافتادگی اولیه شانه

پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی با گروه های موازی می باشد که بر روی 51 ورزشکار مبتلا به سندرم اولیه گیرافتادگی شانه انجام می شود. تخصیص بیماران به گروه های مطالعه به صورت بلوک بندی تصادفی میباشد.

از ورزشکاران با تائید تشخیص سندرم اولیه گیرافتادگی شانه مراجعه کننده به کلینیک طباطبایی سمنان تعداد 51 نفر انتخاب و بصورت تصادفی به سه گروه تقسیم می شوند.

معیارهای ورود به مطالعه: سن بین 20تا 35 سال، ورزشکاران نیمه حرفه ای (که بطور متوسط 3 الی 6 ساعت در هفته ورزش کند)، انجام ورزش های بالای سر مانند والیبال، ابتلا به سندرم اولیه گیر افتادگی مفصل شانه، رضایت بیمار برای شرکت در مطالعه؛ معیارهای خروج از مطالعه: سابقه تروما، شکستگی، دررفتگی یا جراحی در ناحیه گردن و شانه، پوکی استخوان، تومور یا اختلالات نوروماسکولار در اطراف شانه، هرگونه التهاب زیر جلدی، وجود اختلالات التهابی مانند روماتوئید آرتریت، کپسولیت چسبنده، پارگی کامل تاندون های روتاتور کاف، تزریقات کورتیکواستروئیدی در شانه در یک سال گذشته، دریافت درمان فیزیکی برای شانه یا ستون فقرات در 3 ماه گذشته.

گروه اول، تحت متحرک سازی (موبیلیزیشن) برای مدت 6 جلسه (هفته ای 3 بار) قرار می گیرند. هر تکنیک 4 مرتبه (هر کدام 30 ثانیه) انجام می شود .گروه دوم تحت متحرک سازی با حرکت( MVM) به مدت 6 جلسه (هفته ای 3 بار) قرار می گیرند.هر جلسه درمان عبارت است از: سه ست شامل 10 تکرار و انجام هر تکرار 4 ثانیه زمان میبرد. گروه سوم (کنترل) هیچ گونه مداخله ای دریافت نمی کنند.

فاصله آکرومیوهومرال، میزان درد و ناتوانی عملکردی شانه (SPADI)، دامنه حرکتی (ROM) شانه و شدت درد

در این مطالعه برای انتساب تصادفی از روش بلوک های جایگشتی تصادفی سازی شده استفاده می کنیم. نحوه عمل به این ترتیب خواهد بود که بلوک های سه و شش تایی با ترکیب A(موبیلیزیشن)، B (موبیلیریشن با حرکت) و C (کنترل) ملاک عمل قرار می گیرند. با توجه به ترکیب های مختلف به هر یک از بلوک ها شماره ای بصورت زیر تعلق می گیرد: بلوک 1: BCAACB بلوک 2: BAACCB بلوک 3: ABC بلوک 4: ACBCAB بلوک 5: CBABCA بلوک 6: ABBCAC بلوک 7: ABBACC بلوک 8: ACBBAC بلوک 9: CBA بلوک10: ABCACB با استفاده از جدول اعداد تصادفی با درنظر گرفتن اعداد 1تا 9 در یکان و در نظر گرفتن عدد صفر به عنوان بلوک دهم، ترتیب بلوک ها انتخاب و نحوه تخصیص بیماران به یکی از گروه های A ، B و یا C طبق بلوک های انتخاب شده صورت می گیرد. بعد از تهیه لیست تصادفی سازی برای هر یک از بیماران، به ترتیب ورود به مطالعه واجد یک شماره خواهند بود (از 1 تا 51). یک پاکت دربسته پیش بینی می شود که درون پاکت براساس لیست تدوین شده، A، B و یا C نوشته شده است. فرد محقق که از لیست اصلی اطلاعی ندارد پس از ثبت نام فرد وارد شده به مطالعه و بررسی شماره فرد پاکت مربوطه را باز می کند و براساس محتویات پاکت به نوع مداخله پی می برد. به این ترتیب فرد محقق صرفا بعد از ورود بیمار به مطالعه و احراز حائز شرایط بودن او، با باز کردن پاکت به نوع مداخله پی می برد و در نهایت هم سه گروه متوازن خواهیم داشت.

شرکت کنندگان با همسان سازی کلی و به صورت تصادفی با استفاده از روش بلوک بندی تصادفی (block randomization method)ودوسویه کور (Double Blinded) در سه گروه قرار می گیرند.شرکت کنندگان وارزیابی کننده اطلاعی از تقسیم بندی ندارند.تمام ارزیابی هاواندازه گیری ها ی نتایج توسط فرد باتجربه ای که اطلاعی ازگروه بندی افراد ندارد انجام میشود.گروه کنترل بعداز طی دوهفته به انتخاب خودشان هرکدام از درمانهای مورد نظر را دریافت میکنند.