بررسی اثر ترکیبی کینزیوتیپ و مداخله دهانی حرکتی برعملکرد تغذیه ای نوزادان نارس مبتلا به مشکلات تغذیه ای بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان

هدف مطالعه حاضر بررسی اثر ترکیبی کینزیوتیپ و مداخله دهانی حرکتی برعملکرد تغذیه ای نوزادان نارس مبتلا به مشکلات تغذیه ای بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان است.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، یک سویه کور ، تصادفی شده, و حجم نمونه 45 نوزاد نارس می باشد.

مطالعه حاضر یک نوع کارآزمایی بالینی تصادفی یک سوکور می باشد که در آن ارزیاب نسبت به نوع مداخله ای که هر نوزاد دریافت خواهد کرد ناآگاه خواهند بود.این مطالعه پس از دریافت مجوز اجرا از دانشگاه علوم پزشکی ایران در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بیمارستان اکبر آبادی شهر تهران انجام خواهد شد.

نوزادان نارس معیارهای ورود: سن جنینی بین 30 تا 34 هفته صبات فیزیولوژیک در طی تیپینگ و تحریک دهانی نمره آپگار برابر یا بیشتر از 5 در 5 دقیقه ابتدایی وزن زمان تولد بین 1000 تا 1500 گرم عدم دریافت تهویه مکانیکی عدم وجود آنومالی های مادرزادی یا مشکلات شدید پزشکی معیارهای خروج: انتقال نوزاد نارس به بیمارستان یا مرکز دی عدم ثبات فیزیولوژیک در شروع تحریکات دهانی و تیپینگ حساسیت به تیپ (در صورت مشاهده علایم پوستی)

گروه 1) مداخله کینزیوتیپ و مداخله دهانی حرکتی در نوزادان نارس: دریافت کینزیوتیپ همراه با برنامه تحریک دهانی گروه 2) مداخله مداخله دهانی حرکتی در نوزادان نارس: دریافت برنامه تحریک دهانی گروه 3) مداخله کینزیوتیپ و درمان روتین: دریافت کینزیوتیپ همراه با برنامه درمانی روتین پرستاری

شاخص ارزیابی آمادگی تغذیه دهانی نوزاد

در ابتدا تخصیص تصادفی توسط شخصی که در ادامه روند تحقیق حضور ندارد و اطلاعی از گروه ها ندارد و با استفاده از قانون تخصیص تصادفی انجام خواهد شد. در این روش پس از تعیین حجم نمونه کلی، مجموعه ای از آنان به طور تصادفی به هر گروه اختصاص داده می شود و به ازای تعداد نمونه ها در هر گروه، در برگه ها، نام گروه درمانی به اختصار نوشته خواهد شد. برگه ها در پاکت های غیرشفاف قرار داده خواهند شد و همه در ظرف قرار داده می شوند. سپس از فردی که در هیچ یک از مراحل تحقیق دخالتی ندارد، خواسته خواهد شد که به طور تصادفی پاکت ها را خارج کند و توالی ایجاد شده ثبت می شود. سپس طبق توالی ایجاد شده برای نوزادان دارای معیار ورود، درمان بکارگرفته خواهد شد.

کارکنان بخش از درمان بکار رفته شده آگاه نخواهند شد. همچنین ارزیاب (آسیب شناس گفتار و زبان) نیز که فردی غیر از درمانگر می باشد، نسبت به گروه های درمانی اطلاع نخواهد داشت چرا که ارزیابی ها پس از جداسازی تیپ صورت خواهند گرفت