ال-کارنیتین به عنوان درمان کمکی در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم: کارآزمایی بالینی دو سو بیخبر با کنترل دارونما

بررسی اثر ال-کارنیتین برای درمان اوتیسم

کارازمایی بالینی تصادفی دوسو بی خبر و کنترل شده با دارونما

این مطالعه در بین کودکان مبتلا به اوتیسم که به بیمارستان روزبه مراجعه می کنند انجام خواهد شد

معیارهای ورود: داشتن معیارهای تشخیصی DSM-5 برای اختلال طیف اوتیستیک - سن 5-11 سال - داشتن حداقل امتیاز 12 در تحریک پذیری. معیارهای خروج: وجود هر گونه اختلال روانپزشکی - سابقه آلرژی به داروهای مورد استفاده در مطالعه - وجود بیماری طبی جدی مثل بیماری قلبی - سابقه اختلال تشنج کنترل نشده - مصرف هرگونه داروی موثر بر وضعیت روانی به جز ریسپریدون حداقل 2 هفته قبل از شروع پژوهش.

گروه مداخله: بیماران تحت درمان با ریسپریدون با دوز 1 تا 3 میلی گرم در روز و ال-کارنیتین با دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم در روز قرار گرفتند. گروه کنترل: بیماران تحت درمان با ریسپریدون با دوز 1 تا 3 میلی گرم در روز و پلاسبو یکبار در روز قرار گرفتند.

شدت اوتیسم

تصــادفی ســازی بلــوكی متغیر: استفاده از بلوک های چهارتایی A و B AABB, ABAB, ABBA, BABA, BAAB, BBAA. ما به صورت تصادفی از بلوک ها استفاده کردیم تا به تعداد موردنظر نمونه دست پیدا کنیم. (A و B گروه های مطالعه هستند).

شرکت کنندگانٰ، مراقبین بالینی و ارزیابان پیامد بالینی از نحوه گروه بندی اطلاعی نخواهند داشت. تمام شرکت کنندگان بر این باورند که داروی اصلی دریافت می کنند (افرادی که دارونما دریافت می کنند از آن اطلاعی ندارند). مراقبین بالینی و ارزیابان پیامد بالینی از اینکه کدام بیماران داروی اصلی دریافت کرده اند و کدام بیماران دارونما، اطلاعی ندارند. بنابراین در روند کار آنها هیچ گونه جهت گیری وجود ندارد.

داده ها از طریق گزارش نهایی منتشر خواهد شد

5 سال از سال 1401 تا سال 1406

محققین دانشگاهی

استفاده کنندگان باید منبع خود را ذکر کنند

دکتر شاهین آخوندزاده

از طریق پست الکترونیک