بررسی اثرلتروزول درپیشگیری ازسندرم تحریک بیش ازحدتخمدان دربیماران درمعرض خطرتحت درمان با داروهای محرک تخمک گذاری

تعیین اثرلتروزول درپیشگیری ازسندرم تحریک بیش ازحد تخمدان در درمان با داروهای محرک تخمک گذاری

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، تصادفی شده. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

مطالعه در مرکز ناباروری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. تشخیص تخمدان پلی کیستیک بر اساس معیارهای روتردام شامل دو مورد از سه مورد اختلال هیپرآندروژنسیم، عدم تخمک گذاری مزمن و نمای تخمدان پلی کیستیک در بررسی موروفولوژی با سونوگرافی ترانس واژینال (TVS)انجام شد. بررسی های آزمایشگاهی شامل FSH، LH، پروژسترون، استرادیول (E2)و آنتی مولرین انجام شد. سونوگرافی جهت اندازه گیری تعداد فولیکول های تخمدانی با سایز 2 تا 10 میلی متر و بررسی ضخامت اندومتر رحم در روز سوم سیکل قاعدگی انجام شد. پس از آن پروتکل درمانی GNRH Antagonist برای بیماران در هر دو گروه مورد و شاهد انجام شد.

بیماران مبتلا به تخمدان پلی کیستیک و اختلال باروری

گروه مداخله: 5 دوز روزانه هورمون محرک فولیکولی نوترکیب 150 واحد در روز همراه با داروی منوگان به میزان 75 واحد در روز همراه با قرص لترزول روزانه 5 میلی گرم. گروه کنترل: 5 دوز روزانه هورمون محرک فولیکولی نوترکیب 150 واحد در روز همراه با داروی منوگان به میزان 75 واحد در روز

کاهش وقوع سندرم تحریک بیش از حد تخمدان

افزایش حجم نمونه پیش بینی شده

نمونه گیري به صورت غیر احتمالی و از نوع آسان انجام شد. سپس این بیماران به روش تصادفی سازي بلوك 4 تایی به دو گروه اختصاص یافتند: 40 نفر در گروه درمان با لتروزول و 40 نفر در گروه بدون لتروزول قرار گرفتند. در این روش تصادفی سازي، بلوكهاي 4 تایی درمانی (با 10 احتمال) به طور تصادفی پس و پیش شدند و لیست تصادفی متعادل از دو گروه درمانی به دست آمد با این هدف که اگر تعداد کل نمونه ها کامل نشد، هر دو گروه تعداد برابر از بیماران داشته باشد.

محرمانه بودن داده های بیماران