مقایسه اثربخشی آموزش ذهن آگاهی و آموزش مثبت نگری بر خودشفقتی،تنظیم هیجان،تکانشگری و سبک های حل مسآله در مردان وابسته به مواد

مقایسه اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی و آموزش مثبت نگری بر خود شفقتی، تنظیم هیجان، تکانشگری و سبک‌های حل مسأله در مردان وابسته به مواد

پژوهش حاضر از لحاظ هدف از نوع تحقیقات كاربردي، و از لحاظ روش گردآوري داده از نوع تحقیقات آزمایشی میدانی به شیوه پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل می باشد. مرحله پیگیری نیز 30 روز پس از انجام مرحله پس آزمون، بر روی گروه‌ها اجرا می شود.

جامعه پژوهش حاضر، کلیه مردان وابسته به مواد مراجعه کننده به مرکز اقامتی ترک اعتیاد اسلام شهر در سال 99-1398 با روش نمونه گیری غیر احتمالی هدفمند خواهد بود. از بین تمامی افراد واجد شرایط، 45 نفر به طور تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب و در گروه‌ مداخله آموزش ذهن‌آگاهی (15 نفر)، گروه مداخله آموزش مثبت نگری (15 نفر) و گروه گواه (15 نفر) جایگزین خواهند شد.

ملاک های ورود: مردان، تحصیلات حداقل سیکل، رضایت نامه از شرکت در پژوهش، گرفتن نمره پایین‌تر از میانگین در پرسشنامه‌های خود شفقتی، تنظیم هیجان و سبک حل مسأله کارآمد و نمره بالاتر از میانگین در پرسشنامه‌های تکانشگری و سبک حل مسأله ناکارآمد و عدم مصرف داروی همزمان به جهت اختلال دیگر. ملاک های خروج: دریافت درمان‌های روان‌شناختی همزمان و غیبت بیش از دو جلسه در آموزش‌ها

در این مطالعه 2 گروه مداخله وجود دارد: آموزش ذهن آگاهی و آموزش مثبت نگر آموزش ذهن آگاهی: به مدت 8 جلسه 60 دقیقه‌ای به صورت هفتگی بر اساس راهنمای کابات زین (2003) اجرا می شوند. به صورت 14 جلسه 90 دقیقه‌ای طبق فنون روان‌شناسی مثبت‌نگر گروهی، بر اساس پروتکل درمانی رشید (2008) در جلسات هفتگی به صورت گروهی اجرا می شوند.

خودشفقتی، تنظیم هیجان، تکانشگری و سبک‌های حل مسأله

اطلاعات بیشتری وجود ندارد