تاثیر درمان با مدالیته فیزیکی تقلید پتانسیل فعال در مقایسه با تحریک الکتریکی وراپوستی در بازتوانی مبتلایان به استئوآرتریت زانو

هدف از این مطالعه تعیین بهترین نوع مدالیته فیزیکی ضد درد در بازتوانی مبتلایان به استئوآرتریت زانو می باشد. طراحي انجام مطالعه به طور تصادفي و دوسويه كور می باشد. معيار اصلي ورود به مطالعه مبتلایان به استئوآرتریت زانو از نوع خفیف یا متوسط است و معيارهاي اصلي خروج از مطالعه شامل سن زیر 50 سال، بیماران دچار مشکلات روماتولوژیک، سابقه جراحی بر روی مفصل زانو و استئوآرتریت زانو از نوع شدید می باشند. در این مطالعه70 بیمار مبتلا به استئوآرتریت زانو به طور تصادفی به دو گروه 35 نفره تقسیم می شوند. گروه اول تحت مداخله درمانی با مدالیته فیزیکی تقلید پتانسیل فعال و گروه دوم تحت مداخله درمانی با مدالیته فیزیکی تحریک الکتریکی وراپوستی قرار می گیرند. زمان مطالعه از 11/10/1390 لغایت 1/1/1391 خواهد بود. پيامد اوليه بهبود درد است که توسط پرسشنامه Visual Analog Scale بررسی می شود. مرحله مداخله درمانی شامل 10 جلسه درمان فیزیوتراپی می باشد. جهت تمامی بیماران (هر دو گروه) در طول جلسات درمان فیزیوتراپی، مدالیته های فیزیکی معمول در استئوآرتریت زانو بطور یکسان اعمال خواهند شد. تنها مدالیته فیزیکی که در دو گروه متفاوت است نوع الکتروتراپی است بدین صورت که در یک گروه تقلید پتانسیل فعال و در گروه دیگر از تحریک الکتریکی وراپوستی استفاده خواهد شد. مدت زمان دریافت مدالیته الکتریکی در هر جلسه درمانی 10 الی 15 دقیقه خواهد بود.

دانشگاه علوم پزشكي تبريز