بررسی تاثیر درمان ترکیبی پری آرتیکولار پرولوتراپی با دکستروز و ازن بر کاهش درد بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

بررسی تاثیر درمان ترکیبی پری آرتیکولار پرولوتراپی با دکستروز و ازن بر کاهش درد بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

این کارآزمایی بالینی بر روی 28 بیمار در 2 گروه انجام می شود. مطالعه یک سویه کور و روش بلوک بندی تصادفی در این مطالعه صورت گرفته است.

زمینه کار، بالینی - داخلی است. مطالعه در کلینیک ویژه دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام می شود. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی یک سو کور می باشد. مشارکت کنندگان با توجه به اینکه تزریق در یکی از زانوهای فرد صورت می گیرد نسبت به مداخله کور نیستند اما همکارانی که پیامدهای مطالعه را ارزیابی می کنند نسبت به مطالعه کور هستند.

معیارهای ورود: بیماران مبتلا به استئوآرتریت درجه 2 و 3 هر دو زانو، سن بیشتر از 50 سال، خشکی صبحگاهی 30 کمتر از دقیقه، کریپتاسیون در حرکات فعال زانو، حساسیت استخوانی. معیارهای عدم ورود تزریق داروهای استروئیدی در 2 ماه اخیر، دیابت، بیماران کاندید جراحی زانو، درمان تزریقی قبلی با دکستروز، التهاب زانو، مصرف روزانه داروهای مخدر، بدخیمی، استئوآرتریت درجه 4

بیماران بر حسب تزریق در زانو، در مقایسه با یکدیگر، در دو گروه قرار می گیرند. گروه A (تزریق در اطراف زانوی راست یا چپ) و گروه B (عدم تزریق در اطراف زانوی راست یا چپ). مقدار تزریق 8 میلی لیتر دکستروز ۵ درصد و ۲ میلی لیتر لیدوکائین ۱ درصد و ۵ میلی لیتر ازن می باشد. سه نوبت تزريق، به فواصل یک هفته برای هر بیمار انجام می شود.در این مطالعه گروه کنترل مجزا وجود ندارد و هر فرد خودش کنترل خودش خواهد بود و برای هر فرد تزریق فقط در یکی از زانوها صورت می گیرد و زانوی دیگر به عنوان کنترل می باشد.

شدت درد، عملکرد فیزیکی، شاخص kellgrn lawrence، عوارض جانبی احتمالی

نحوه قرارگیری افراد در هر کدام از گروه های مداخله (تزریق در یکی از زانوهای راست یا چپ) و کنترل (عدم تزریق در زانوی مقابل) و بصورت بلوک های تصادفی چهارتایی B,B,A,A به دو گروه تصادفی تخصیص پیدا می کنند. بیماران گروه A ( تزریق در اطراف زانوی راست) و بیماران گروه B (تزریق در اطراف زانوی چپ) می باشد. ترتیب انتخاب نمونه ها بصورت ABBA BBAA BABA AABB BAAB BAAB AABB ABAB AABB BAAB BAAB ABBA ABAB خواهد بود.

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی یک سو کور می باشد. در واقع در این مطالعه گروه کنترل مجزا وجود ندارد و هر فرد خودش کنترل خودش خواهد بود و برای هر فرد تزریق فقط در یکی از زانوها صورت می گیرد و زانوی دیگر به عنوان کنترل می باشد. مشارکت کنندگان با توجه به اینکه تزریق در یکی از زانوهای فرد صورت می گیرد نسبت به مداخله کور نیستند اما همکارانی که پیامدهای مطالعه را ارزیابی می کنند نسبت به مطالعه کور هستند.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد