مقایسه اثربخشی درمان دستی براساس مدل دیستورشن فاشیایی و موبیلیزیشن مفصلی در کاهش درد بیماران دچار سندرم گیر افتادگی شانه که به کلینیک فیزیوتراپی پیروزی در مشهد مراجعه می کنند

مقایسه درمان دستی براساس مدل دیستورشن فاشیایی و موبیلیزیشن مفصلی در کاهش درد، افزایش دامنه رکتی و بهبود عملکرد بیماران دچار سندرم گیر افتادگی شانه

کارآزمایی بالینی تصادفی یک سویه کور با گروه های موازی و فاز 3 بر روی 26 بیمار. برای تصادفی سازی از روش سکه انداختن استفاده می شود.

جمعیت مورد مطالعه، بیماران دچار سندرم گیر افتادگی شانه هستند که جهت درمان به کلینیک فیزیوتراپی پیروزی (به آدرس: مشهد – خیابان پیروزی – بین 16 و 18 – پلاک 536) مراجعه می کنند.

معیارهای ورود شامل درد حین بالا بردن بازو با شدت اولیه 3 یا بیشتر روی مقیاس تطابق دیداری و مثبت شدن دو آزمون نیر و هاوکینز-کندی هستند. معیارهای خروج شامل تاریخچه ای از سکته مغزی، آرتریت روماتوئید، پارگی روتاتور کاف، ضربه، جراحی یا یخ زدگی شانه ، پوکی استخوان یا بد خیمی هستند.

در رویکرد FDM، تشخیص براساس زبان بدن، شکایات ذهنی، یافته های عینی و مکانیسم آسیب صورت می گیرد. در گروه موبیلیزیشن، حرکات فرعی مرتبط با حرکت دردناک در هر کدام از مفاصل گلنوهومرال، اسکاپولوتوراسیک، آکرومیوکلاویکولار و استرنوکلاویکولار، تعیین و از نظر وجود درد و یا محدودیت بررسی می شوند. درمان شامل حرکت نوسانی با درجه بندی میتلند و فرکانس دو بار در ثانیه است که ابتدا در وضعیت راحت بیمار و به طور پیشرونده به سمت وضعیت دردناک انجام می شود. در صورت وجود درد حین ارزیابی حرکات فرعی، درجات I و II و در صورت وجود محدودیت، درجات III و IV استفاده می شوند.

شدت درد (با استفاده از مقیاس تطابق دیداری)؛ دامنه حرکتی بدون درد ابداکشن (با استفاده از گونیامتری)؛ عملکرد (با استفاده از نسخه فارسی پرسشنامه شاخص درد و ناتوانی شانه)؛ میزان رضایت بیمار از درمان (با استفاده از مقیاس لیکرت).

تصادفی سازی با استفاده از روش انداختن سکه برای بیماران با شماره فرد انجام می شود و بیماران با شماره زوج درمان دیگر را دریافت می کنند. سمت شیر سکه نشانگر درمان FDM و سمت خط نشانگر موبیلیزیشن مفصلی است.

بیماران نسبت به قرار گرفتن در گروه ها کور هستند.