تأثیر دویدن در شيب منفی و مکمل‌دهی کوتاه مدت کافئین بر شاخص‌های کوفتگی عضلانی تأخیری در مردان غيرورزشکار

مقدمه: با توجه به نتايج متناقض مربوط به اثرات مکمل‌دهی حاد و کوتاه مدت کافئين بر آزردگی عضلانی ناشی از ورزش، تحقیق حاضر به منظور تعيين تأثيرمکمل ‌دهی کوتاه‌مدت کافئین بر برخی شاخص‌های آزردگی عضلانی مردان غيرورزشکار متعاقب يک وهله دويدن در شيب منفی انجام خواهد شد. روش‌شناسی: 20 مرد سالم غيرورزشکار(با سن 28-22 سال، شاخص توده بدن 22-18 و اکسيژن مصرفی بيشينه 50-45 ميلي‌ليتر/کيلوگرم/دقيقه) در قالب طرح نيمه‌تجربی دوسویه کور به طور تصادفی در دو گروه همگن مکمل و شبه‌دارو (مصرف روازنه 5 ميلیگرم کافئين يا دکستروز به ازای هر کيلوگرم وزن بدن) تقسیم می‌شوند. پس از دوره‌ی 14 روزه‌ی مکمل‌دهی، آزمودنی‌ها روی يک نوار گردان با شيب منفی 15 درصد به مدت نيم ساعت و شدت 65 درصد ضربان قلب ذخيره می‌دوند. تغييرات شاخص‌های زيست‌شيميايي، التهابی و عملکردی طی چهار مرحله (حالت پايه، بعد از دوره‌ی مکمل‌دهی، بلافاصله و 24 ساعت پس از قرارداد ورزشی) اندازه‌گيری می‌شود. کراتين‌کيناز و پروتئين واکنشگر-C سرمی به ترتيب با استفاده از روش فتومتريک، ايمونوتوربيدومتری (کيتهای آزمايشگاهی پارس آزمون) اندازه گيری می شوند. تعداد لکوسيت‌های خون محيطي با استفاده از دستگاه اتونالايزر تعيين می شود. شاخص‌های تورم، احساس درد به ترتيب با استفاده از متر نواری منعطف و مقياس تالاگ اندازه گيری می شوند. انعطاف‌پذيری، قدرت هم‌طول بيشينه، اوج توان عضلات پايين‌تنه نيز به ترتيب با استفاده آزمون ولز، دينامومتری و پرش سازجنت تعيين خواهد شد. داده‌ها به صورت ميانگين و انحراف استاندارد با استفاده از آزمون‌های استفاده از تحلیل واریانس مکرر، پس‌آزمون بونفرونی و تی مستقل در سطح معنی‌داری 0.05 بررسی خواهد شد.

بودجه پژوهش توسط دفتر تحصیلات تکمیلی در دانشگاه تبریز تامین می‌شود.