تأثير يك جلسه تمرين مقاومتي و مصرف حاد مقادير مختلف كافئين بر برخي از شاخص‌هاي كوفتگي ‌عضلاني تأخيري در مردان واليباليست

مطالعه‌ حاضر با هدف تعيين تأثير يك جلسه تمرين مقاومتي و مصرف حاد مقادير مختلف كافئين بر برخي از شاخصهاي كوفتگي ‌عضلاني تأخيري در مردان واليباليست انجام میشود. از اينرو، تحقيق حاضر در قالب طرحهای نیمه ‌تجربی دو سويه‌ کور با اندازه‌گیریهای مکرر روی 30 مرد واليباليست نخبه (با دامنه‌ی سن 25-20 سال) انجام خواهد شد. آزمودنی ها به طور تصادفی در گروههای همگن دارونما (6 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دکستروز)، مكمل يک (با 6 میلیگرم کافئين به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) و مكمل دو (با 9 میلیگرم کافئين به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) جايگزين خواهند شد. همه‌ آزمودنیها پس از دريافت دارونما يا مکمل در يک قرارداد تمرين مقاومتی با وزنه (هفت ايستگاه قدرتی با 80 درصد يک تکرار بيشينه، سه ست در هر ايستگاه) شرکت خواهند کرد. خونگيري در سه مرحله (قبل و 45 دقيقه بعد از مکمل سازی و 24 ساعت بعد از قراردادا ورزشی) انجام خواهد شد. شاخصهای زيست شيميايي (کراتين کيناز، لاکتات دهيدروژناز، آلانين آمينو ترانسفراز و آسپارات آمينو ترانسفراز) و التهابی (پروتئين واکنشگر-C و عامل نکروز تومری آلفا) به همراه برخی از شاخص‌های عملکردی مر تبط با کوفتگی تأخيری اندازه گيری می شود. شاخصهای زيست شیمیایی سرمی و تعداد لکوسیتهای خون محیطی به ترتيب با استفاده از اسپکتروفتومتر و اتوآنالايزر تعیین میشوند. شاخصهای التهابی سرم نيز به ترتيب با استفاده از روشهای الايزا و ايمونوتوبیدومتریک اندازه گیری میشوند.

تحصیلات تکمیلی دانشگاه تبریز