اثر ویبریشن بر انعطاف پذیری عضلانی در افراد مونث مبتلا به کوتاهی عضله همسترینگ: یک مطالعه تصادفی

اهداف: کوتاهی همسترینگ میتواند موجب اختلال پوسچر و نحوه راه رفتن غیر طبیعی شود. اخیرا نشان داده شده است که استفاده از ویبریشن روی کل بدن میتواتند موجب افزایش انعطاف پذیری در افراد شود. روش کار:30 خانم غیر ورزشکار (18 تا 22 سال) که از کوتاهی بیش تر از 15 درجه کوتاهی همسترینگ رنج می بردند در این مطالعه وارد شدند (شرایط ورود)، در حالیکه شرایط خروج از مطالعه شامل سابقه بیماریهای عصبی عضلانی، عضلانی اسکلتی، دفورمیتی و سابقه شکستگی در اندام تحتانی بود. سپس افراد حائز شرایط بطور تصادفی در دو گروه ویبریشن (سه بار در هفته برای 8 هفته) و گروه کنترل (بدون دریافت مداخله) قرار گرفتند. داوطلبان در هر دو گروه مجاز به انجام هیچ فعالیت ورزشی خاصی در حین انجام 8 هفته مطالعه نبودند. بعد و قبل از مداخله میزان کوتاهی همسترینگ بوسیله آزمایش غیرفعال اکستنشن زانو (PKE) ارزیابی گردید. در گروه آزمایشی نحوه مداخله شامل جلسات ویبریشن روی خط وسط سطح خلفی ران روی عضلات همسترینگ بود که شامل سه ست 20 ثانیه ای با 1 دقیقه استراحت بین هر ست ویبریشن برای هفته اول و دوم: سه ست 30ثانیه ای با 1 دقیقه استراحت بین هر ست ویبریشن برای هفته سوم و چهارم: و سه ست 40 ثانیه ای با 1 دقیقه استراحت بین هر ست ویبریشن برای هفته پنجم و ششم و چهار ست 1 دقیقه ای با 1 دقیقه استراحت بین هر ست ویبریشن برای هفته هفتم و هشتم بود.

دانشگاه علوم پزشکی سمنان