بررسی اثر ال-کارنیتین بر مقاومت به انسولین و پیش آگهی بیماران مبتلا به استروک ایسکمیک بستری در بخش مراقبت‌های ویژه در بیمارستان الزهرا (س): کارآزمایی بالینی تصادفی و دوسویه کور

هدف از این مطالعه ارزیابی اثر ال-کارنیتین بر مقاومت به انسولین و پیش آگهی بیماران استروک ایسکمیک بستری در بخش مراقبت های ویژه می باشد.

کارآزمایی بالینی تصادفی شده، کنترل شده، دو سویه کور و دارای گروه های موازی بر روی 40 بیمار. بیماران مجاز با روش تصادفی سازی ساده به گروه دارو و پلاسبو اختصاص داده می شوند.

بیماران بستری در بخش مراقب های ویژه از جهت دارا بودن معیارهای ورود و عدم ورود مورد ارزیابی قرار می گیرند. بیماران استروک ایسکمیک مجاز، به صورت تصادفی وارد دو گروه دارو و پلاسبو می شوند. در روز اول و روز هفتم مطالعه بعد از شش الی هشت ساعت ناشتا بودن در طول شب، نمونه خونی جهت تعیین سطح انسولین، قند، C-reactive protein (CRP) و ال-کارنیتین از بیماران گرفته می شود. میزان مقاومت به انسولین در این دو روز با فرمول homeostatic model assessment for insulin resistance (HOMA-IR) محاسبه و داده های آزمایشگاهی و اطلاعات مربوط به ارزیابی شدت بیماری در این مدت جمع آوری می گردد.

شرایط ورود به مطالعه شامل بیماران 18 سال یا بالاتر مبتلا به استروک ایسکمیک می باشد. بیماران با سابقه حساسیت به ال-کارنیتین، مصرف ال-کارنیتین در یک ماه اخیر و نیازمند به دیالیز به مطالعه وارد نمی شوند.

500 میلی گرم ال-کارنیتین و دارونما، هر هشت ساعت برای مدت شش روز به گروه مداخله دارو و دارونما، به ترتیب تجویز می شود.

اهداف اصلی این کارآزمایی بالینی تعیین و مقایسه میانگین سطح خونی انسولین و قند ناشتا و CRP، نمره HOMA-IR، سطح سرمی ال-کارنیتین و نمره (Glasgow coma scale (GCS در شروع و پایان مداخله ؛ میانگین طول مدت تهویه مکانیکی و بستری در ICU و بیمارستان؛ میانگین Sequential organ function (assessment (SOFA و فراوانی بروز سپسیس و مرگ و میر بین دو گروه است.

بر روی برگه های جداگانه ای "گروه دارو" و "گروه پلاسبو" یادداشت می شود و سپس با انتخاب تصادفی از بین برگه ها بیمار وارد گروه دارو یا پلاسبو می شود.

در این مطالعه دوسویه کور؛ شرکت کنندگان، مراقبان بالینی و محقق از دارو های تجویز شده برای گروه های مورد مطالعه بی اطلاع هستند.