بررسی تاثیر اموزش مبتنی بر الگوی باور بهداشتی بر رفتارهای پیشگیری کننده از ایدز در زنان آسیب پذیر

هدف این مطالعه تأثیر آموزش برنامه بهداشت بر اساس مدل باور بهداشتی بر رفتارهای پیشگیری از ایدز خانم های آسیب پذیر در زاهدان بود.

از مراکز منتخب که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، زنان آسیب پذیر بر اساس معیارهای ورود با نمونه گیری آسان برای شرکت در این مطالعه انتخاب شدند (100 در گروه مداخله و 100 در گروه کنترل). داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته روا و پایا شده قبل از مداخله، بلافاصله و یکماه بعد از مداخله جمع آوری شد. این مطالعه کور نبود.

به نظر سازمان جهانی بهداشت موثرترین راه علیه ایدز، آموزش بهداشت است و گروههای آسیب پذیر باید در اولویت برنامه های آموزشی باشند. این مطالعه تصادفی بر روی 200 زن آسیب پذیر زاهدان انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای است که براساس مدل باور بهداشتی وسنجش آگاهی طراحی شده است. ابتدا آزمون اولیه در دو گروه (مداخله و کنترل) انجام شد و سپس بلافاصله و 4 هفته بعد از مداخله مجددا آزمون با همان پرسشنامه در دو گروه انجام شد.

معیارهای ورود:عدم ابتلا به ایدز؛ آسیب پذیر؛ فقدان بیماری خاص جسمی و روانی. معیارهای خروج: عدم همکاری

در گروه مداخله 3جلسه مداخله آموزشی برای 90 دقیقه با استفاده از روش سخنرانی، پرسش و پاسخ، بحث گروهی و نمایش اسلاید انجام شد. اما گروه کنترل هیج مداخله ای دریافت نکرد.

رفتارهای پیشگیرانه ایدز، حساسیت درک شده، شدت درک شده، منافع درک شده، موانع درک شده، خودکارآمدی، راهنما برای عمل

از بین چهار منطقه شهر دو منطقه که دارای افراد حاشیه نشین بودند به طور تصادفی ساده انتخاب شدند. از لیست مراکز درمانی این دو منطقه، چهار مرکز با استفاده از جدول اعداد تصادفی انتخاب شدند. دو عدد زوج ابتدایی برای دو مرکز انتخابی جهت انجام مداخله و دو عدد فرد ابتدایی برای دو مرکز انتخابی جهت کنترل انتخاب شدند. افراد هر مرکز با توجه به معیارهای ورود با روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند.