بررسی تاثير تمرين ترکيبي هوازي- مقاومتي بر سطوح آسپروسین، CTRP1 و MG53 در مردان مبتلا به ديابت نوع 2

تعیین تاثير تمرين ترکيبي هوازي- مقاومتي بر سطوح آسپروسین، CTRP1 و MG53 در مردان مبتلا به ديابت نوع 2

مطالعه تجربی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، عدم کورسازی، عملگرا، تصادفی شده توسط روش بلوک بندی، 25 نمونه، فاز ۳ کارآزمایی.

این مطالعه در کلینیک دیابت شهرستان نیشابور انجام خواهد شد. بیماران به صورت تصادفی در گروه مداخله (تمرینات ترکیبی هوازی- مقاومتی) و کنترل قرار خواهند گرفت. ارزیابی پاسخ به درمان با استفاده از روش های کمی لومینسانس و الیزا برای گروه های مطالعه انجام خواهد شد.

معیارهای ورود: نداشتن بیماری‌های قلبی-عروقی، اسکلتی عضلانی و متابولیکی محدود کننده فعالیت ورزشی، عدم ابتلا به بیماری پرفشار خونی، نداشتن سابقه فعالیت ورزشی منظم طی 6 ماه اخیر، عدم مصرف سیگار، نداشتن زخم پای دیابتی و عدم دریافت انسولین. معیارهای عدم ورود: عدم توانایی اجرای تمرینات ورزشی.

گروه مداخله: گروه‌ تمرینی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته به انجام تمرینات ترکیبی هوازی- مقاومتی با شدت‌های مشخص خواهند پرداخت. هر جلسة تمرینی به ترتیب شامل 5 تا 10 دقیقه گرم کردن، 45 دقیقه تمرینات مقاومتی، 30 دقیقه تمرینات هوازی خواهد بود و در نهایت با سرد کردن بدن خاتمه می‌یابد. گروه کنترل: آزمودنیهای گروه کنترل نیز تنها فعالیت‌های روزمره و عادی خود را انجام خواهند داد. به منظور اندازه‌گیری متغیرهای بیوشیمیایی فرآیند خونگیری پس از 12 ساعت بصورت ناشتا و در طی دو مرحله یعنی پیش از شروع برنامه تمرینی و پس از 12 هفته انجام خواهد شد. از آزمودنی‌‌ها خواسته خواهد شد تا دو روز قبل از خونگیری هیچ فعالیت شدیدی انجام ندهند.

تعیین سطوح آسپروسین، CTRP1 و MG53

تصادفی سازی بر اساس بلوکی جایگشتی توسط مشاور امار با استفاده از نرم افزار تخصیص تصادفی صورت گرفت و توالی A و B خروجی در اختیار محقق قرار می گیرد. بر این اساس 6 بلوک برای بیماران اختصاص داده شد که در هر بلوک 2 نفر از گروه درمانی A و 2 نفر از گروه درمانی B قرار گرفتند. ابتدا کلیه حالت های چهارتایی را مشخص می کنیم سپس به هر یک از ترکیب های چهارتایی (که شش حالت را شامل می شود) یکی از رقم های 1 تا 6 را نسبت می دهیم. در مرحله بعد باید 6 بلوک چهار تایی را به صورت تصادفی انتخاب کرده و ترکیب های آن ها را پشت سر هم بنویسیم برای این کار باید 6 بار از یک جامعه شش عضوی نمونه گیری با جایگذاری انجام دهیم یعنی 6 بار عدد تصادفی بین 1 تا 6 را انتخاب کنیم و این روند ادامه خواهد یافت تا پایان مشخص شدن ترتیب بلوک ها به تعداد مورد نیاز برای نمونه گیری. بعد از اتمام بلوک ها جهت جلوگیری از شناسایی تخصیص توسط محقق (ثبت نام و ارزیابی کننده شرکت کنندگان)، 24 عدد پاکت نامه مات، مهر و موم شده به ترتیب شماره گذاری شده و کد A یا B بر اساس توالی در داخل آن ها قرار داده می شود و بعد از ورود بیماران به مطالعه به ترتیب پاکت ها باز می شود.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد