مقایسه اثرات درای نیدلینگ و شاک ویو تراپی بر درد و اختلال عملکردی ناشی از نقاط ماشه ای فعال در عضله تراپزیوس فوقانی

هدف از این پژوهش مقایسه اثر بخشی دو روش درمانی درای نیدلینگ و شاک ویو تراپی بر درد و اختلال عملکردی ناشی از نقاط ماشه ای فعال در عضله تراپزیوس فوقانی است.

کارآزمایی بالینی تصادفی شده با 3 گروه موازی، یک سو کور، درمان دو جلسه ای

48 بیمار مبتلا به سندرم درد مایوفاشیال پس از معیارهای ورود به بخش فیزیوتراپی بیمارستان نیکان مراجعه می کنند. با استفاده از تصادفی سازی ساده بیماران به گروه های درمانی شاک ویو، شاک ویو پلاسبو و درای نیدلینگ تقسیم می شوند. هر سه گروه دو جلسه در یک هفته درمان میگیرند.

ضوابط ورود: سن 35-18 داشتن نقاط ماشه ای فعال با باندل مشخص در عضله تراپزیوس فوقانی داشتن درد بالاتر از 3 و کمتر از 7 بر اساس مقیاس VAS داشتن درد به مدت یک تا سه ماه داشتن درد ریفرال ضوابط عدم ورود : انجام تزریق یا درمانهای دیگر برای نقاط ماشه ای در دوره تحقیق داشتن سابقه قبلی بیماریهای عفونی مانند فیبرومیالژیا و میوپاتی وجود بدخیمی یا بیماران مستعد عفونت وجود اختلالات نورولوژیک مرکزی و محیطی مصرف داروهای ضد انعقاد خون داشتن بیماریهای عروقی ترس از نیدل زخم پوستی در ناحیه درمان

گروه شاک ویو: شاک ویو درمانی عضله تراپزیوس فوقانی با 1000 ایمپالس انجام می گردد که 700 ایمپالس بر روی Taut band عضله تراپزیوس و 300 ایمپالس در اطراف Taut band. گروه شاک ویو پلاسبو: در این گروه شاک ویو با تنظیمات بالا بدون اینکه هیچ ایمپالسی به عضله وارد شود انجام می شود. گروه درای نیدلینگ: پس از وارد کردن نیدل به داخل عضله و مشاهده اولین توییچ نیدل را به مدت 5 دقیقه در عضله میگذاریم.

درد، آستانه درد فشاری، ناتوانی بر اساس مقیاس NDI، دامنه حرکتی خم کردن طرفی گردن

بیماران با استفاده از پاکت های کد گذاری شده به طور تصادفی به یکی از سه گروه تحت بررسی تقسیم می شوند.

شرکت کنندگان نسبت به درمان کور هستند.