این مطالعه با هدف کاهش علایم منفی در بیماری اسکیزوفرنیا با اضافه کردن سیتالوپرام به آنتی سایکوتیکهای تیپیک طراحی شده است و در بیمارستان گلستان اهواز در سال 1389 روی بیماران بستری انجام می شود. این تحقیق یک کارآزمائی بالینی دو سوکور است که در آن تعداد40 بیمار اسکیزوفرنی مرد و زن بستری در بخش اعصاب و روان گلستان اهواز به طور تصادفی به دو گروه تقسیم میشوند. گروه مداخله سیتالوپرام 20 میلیگرم از روز یک تا هفت وسپس 40 میلی گرم از روز 8 تا 42 و گروه کنترل در گروه کنترل یک قرص پلاسبو از روز یک تا هفت وسپس 2 قرص از روز 8 تا 42 دریافت خواهند کرد. برای رد کردن افسردگی از مقیاس همیلتون در ابتدای بیماری استفاده میشود. همچنین برای بررسی علائم منفی و مثبت از مقیاس PANSS درهفته های 0 و 3 و 6 استفاده میشود.
اطلاعات عمومی
نام اختصاری
اطلاعات ثبت در مرکز
شماره ثبت کارآزمایی در مرکز:IRCT138902113843N1
تاریخ تایید ثبت در مرکز:2010-12-01, ۱۳۸۹/۰۹/۱۰
زمانبندی ثبت:registered_while_recruiting
آخرین بروز رسانی:
تعداد بروز رسانیها:0
تاریخ تایید ثبت در مرکز
2010-12-01, ۱۳۸۹/۰۹/۱۰
اطلاعات تماس ثبت کننده
نام
نیلوفر خواجه الدین
نام سازمان / نهاد
دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور
کشور
جمهوری اسلامی ایران
تلفن
+98 61 1374 3038
آدرس ایمیل
khajeddin@ajums.ac.ir
وضعیت بیمار گیری
بیمار گیری تمام شده
منبع مالی
دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور
تاریخ شروع بیمار گیری مورد انتظار
2010-08-23, ۱۳۸۹/۰۶/۰۱
تاریخ پایان بیمار گیری مورد انتظار
2011-02-20, ۱۳۸۹/۱۲/۰۱
تاریخ شروع بیمارگیری تحقق یافته
خالی
تاریخ پایان بیمارگیری تحقق یافته
خالی
تاریخ خاتمه کارآزمایی
خالی
عنوان علمی کارآزمایی
بررسی اثر افزودن سیتالوپرام به آنتی سایکوتیکهای تیپیک در کاهش علائم منفی بیماران اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان گلستان اهواز در سال 1389
عنوان عمومی کارآزمایی
درمان علائم منفی در اختلال اسکیزوفرنیا
هدف اصلی مطالعه
درمانی
شرایط عمده ورود و عدم ورود به مطالعه
معیارهای ورود: اسکیزوفرنیا (بر اساس تشخیص یک روانپزشک هیئت علمی و یک دستیار روانپزشکی با مصاحبه بالینی ساختار یافته بر اساس DSM-IV TR)، علائم منفی برجسته بیش از 15 نمره منفی در PANSS، نداشتن بیماری کبدی (براساس سابقه بیمار و آزمایش)، عدم درمان با (ECT) در شش ماهه اخیر، نمره بیش از 50 در PANSS، طول دوره بیماری بیش از یک سال، سن بین 18 تا 70سال.
معیارهای خروج: اختلال افسردگی (بر اساس مصاحبه بالینی بر اساس DSM-IV TR) و نمره بیش از 17 در آزمون افسردگی هامیلتون، عقب ماندگی ذهنی، اسکیزوافکتیو، بیماری دوقطبی، بیماریهای نورولوژیک مانند صرع پارکینسون، بیماری جسمی مخاطره آمیز مثل ایسکمی قلبی یا نارسائی قلبی بر اساس پرونده و شرح حال، استفاده از ضد افسردگی یا لیتیم به هر دلیل، سوءمصرف مواد طی یک ماه اخیر (به جز نیکوتین و کافئین)، عوارض اکستراپیرامیدال(EPS)، کر و لالی، مصرف داروهائی به هر دلیل دیگر که با داروهای طرح تداخل داشته باشد، افکار خودکشی یا دیگرکشی فعال، بارداری یا شیردهی، حداقل 3 ماه از آخرین بار مصرف آنتی سایکوتیک طولانی اثر گذشته باشد، سابقه حساسیت یا عوارض جدی با داروهای مورد نظر در مطالعه