بررسی اثر التیامی مخلوط داکسی سایکلین و ونلافاکسین لود شده بر روی نانوالیاف در ترمیم زخم پای دیابتی

بررسی اثرات درمانی مخلوط داکسی سایکلین و ونلافاکسین بر روی داربست نانوالیاف جهت ترمیم زخم پای دیابتی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل با بررسی 20 بیمار، با گروه های موازی، تصادفی شده

این مطالعه در خصوص درمان بیماری زخم پای دیابتی در مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان به صورت کارآزمایی بالینی با گروه کنترل انجام شد، بیماران این گروه به صورت تصادفی انتخاب شدند. که گروه مداخله پانسمان با داربست نانوالیاف داروها را دریافت کردند و گروه کنترل پانسمان بدون داربست نانوالیاف. زخم آنها در بازه های زمانی پیگیری شد.

تمام افراد با سن بین 45 تا 65 سال; داشتن زخم پای دیابتی که علیرغم درمان در طی یک ماه گذشته بهبودی حاصل نشده باشد (2-7 cm); داشتن درد در موقعیت استراحت و موقع راه رفتن وارد مطالعه شدند و بیماران با حاملگی یا دوران شیردهی; وجود سپتی سمی;سایر بیماری های سیستمیک درگیر کننده کلیه مانند سرطان، بیماری های خود ایمن، بیماری خونی، بیماری کبدی و ..; بستری به دلیل بیماری شدید در دو ماه گذشته; سوء تغذیه شدید; وجود زخم در پای بیماران بعلتی بغیر از دیابت برای مثال پای سیفلیس ،پای توبرکلوز و یا پای قارچی; هرگونه حساسیت به ترکیبات مورد استفاده در روند تهیه داربست; داشتن استئومیلیت در پای مبتلا به دیابت; سابقه زخم قبلی در همان محل از مطالعه خارج شدند.

گروه مداخله: ببیماران این گروه جهت درمان پس از شستشوی پا با سرم برای زخم پای آنها داربست نانوالیاف لود شده با داکسی سایکیلین و ونلافاکسین (ناتو ماند از کارخانه پلیمر نانونوین) یک روز درمیان استفاده شد با توجه به میزان زخم یک هفته تا 20 روز تحت درمان بودند. گروه کنترل: بیماران این گروه تحت درمان عادی بدون دریافت پانسمان داربستی بودند.

اندازه زخم، فاصله طی شده بدون درد

در این مطالعه تصادف سازی به صورت تصادفی ساده بود، در یک جعبه تعداد ۱ تا ۴۰ را نوشته بودیم و به شکلی که مشخص نبود داخل جعبه قرار داده بودیم برای هر بیماری یک برگه برداشته میشد در صورتیکه عدد زوج بود در گروه درمانی قرار می گرفت و در صورتی که عدد فرد بود در گروه کنترل