تاثیر آموزش قصه گویی به والدین بر اختلالات خواب کودکان اوتیستیک

تعیین تاثیر آموزش قصه گویی به والدین بر اختلالات خواب کودکان مبتلا به اوتیسم مراجعه کننده به مرکز اوتیسم تهران در گروه مداخله سال 97-1396.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، بصورت کورسازی نشده،تصادفی ساده و حجم نمونه طبق فرمول 45 نفر برای هر دو گروه کنترل و مداخله.

پژوهشگر یک قصه درمانگر است. در طی اولین جلسه برنامه آموزشی مورد نظر در قالب پاورپوینت و اجرای داستانک اول و بیان مطالب به زبان ساده درباره ی مضمون داستان و آموزش تعاریف قصه گویی و انواع اختلالات خواب و در ادامه آموزش های تکمیلی شامل اهداف قصه گویی و بیان تجربیات مشابه در اجرا وتقویت مهارتهای شنیداری شامل رفتارهای غیر کلامی از جمله تمرکز دیداری، حفظ فاصله ی گوینده،حفظ نوبت شرکت در گروه بازخوانی و پاسخ به پرسش های والدین ارائه شد.

رضایت کامل برای شرکت در پژوهش، والدین دارای کودک سن 7 تا 12 سال از هر دو جنس؛والدین کودکان مبتلا به سایر اختلالات روانی، عدم رضایت کامل، مصرف داروهای موثر بر خواب

در گروه مداخله پس از برقراری ارتباط صمیمانه با والدین در نخستین جلسه پژوهشگر قصه ای بیان کرده و سپس به بحث و گفتگوی نیمه سازمان یافته با والدین در خصوص قصه می پرداخت.در پایان هر جلسه برای اطمینان از یادگیری نکات قصه، از والدین خواسته می شد که قصه را بازگو کنند و این روند در تمام جلسات درمانی ادامه داشت. در گروه کنترل والدین تحت هیچگونه آموزشی قرار نگرفتند.بعد از اتمام مداخله ی قصه درمانی پرسشنامه های مربوطه از طریق مصاحبه با والدین هر دو گروه مداخله و کنترل تکمیل گردید.

اختلالات خواب

تصادفی سازی بلوکی