تاثیر پرگابالین بر جلوگیری از فاسیکولاسیون و درد عضلانی ناشی از سوکسینیل کولین

هدف از این مطالعه تاثیر پرگابالین بر جلوگیری از فاسیکولاسیون و درد عضلانی ناشی از سوکسینیل کولین خواهد بود.

کارآزمایی بالینی با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده. فاز مطالعه ۳-۲ خواهد بود

در اتاق عمل بیمارستان امام خمینی ارومیه بعد از اینداکشن بیهوشی،میزان بروز فاسیکولاسیون بررسی و ثبت خواهد شد.میزان بروز و شدت درد عضلانی در 6، 12، 18 و 24 ساعت بعد از عمل، اندازه گیری خواهد شد.

شرایط ورود: 20 تا 60 سال، کلاس انجمن بیهوشی آمریکا 1 و 2 شرایط عدم ورود: بیماران با اندکس توده بدنی بیش از 25 کیلوگرم بر متر مربع، سابقه بیماری سیستم عصبی مرکزی، اختلال کار کرد کلیوی، سابقه هر گونه حساسیت به داروهای مورد استفاده حین مطالعه، سابقه اولسر پپتیک و درمان با آنتی اسید، بیمارانی که در طی 24 ساعت قبل از عمل داروی ضد درد استفاده کرده اند، استفاده هر گونه داروی آرامبخش، بیماران با سابقه مصرف داروهای ضد افسردگی و بلوک کننده کانال کلسیم، بیمارانی که کنتراندیکاسیون برای مصرف سوکسینیل کولین دارند، بیمارانی که روش کوله سیستکتومی لاپاراسکوپیک به روش باز تبدیل شود

در گروه مداخله بیماران پرگابالین ۳۰۰ میلی گرم و در گروه کنترل دارونما خوراکی، ۳۰ دقیقه قبل از عمل ،دریافت خواهند کرد.

فاسیکولاسیون

بيماران بطور تصادفی به وسيله نرم افزار کامپيوتري رندوم سازی (2.0) به دو گروه دريافت کننده پرگابالین 300 ميلي گرم (گروه GP) و گروه دريافت کننده دارونما (گروهP) به صورت مساوي تقسيم شده و کدهای موردنظر به روش دو سو کور در پاکتهای دربسته با تخصیص متوالی نوشته و قرارداده خواهد شد.

دارو در بخش توسط پرستار تجویز شده و در بدو ورود، متخصص بیهوشی از این که هر بیمار به کدام گروه اختصاص دارد بی اطلاع خواهد بود. ظروف حاوی داروها نیز یکسان بوده و فقط پرستار بخش از محتویات هر کدام از آنها اطلاع خواهد داشت و در نهایت پس از جمع آوری اطلاعات رزیدنت بیهوشی، متخصص بیهوشی را از این که هر بیمار به کدام گروه اختصاص دارد، مطلع خواهد کرد.