اثربخشی آموزش روانی تمایزیافتگی مبتنی بر نظریه سیستم‌ها بر کارکرد خانواده ، استرس فرزندپروری، رضایت و سازگاری زناشویی و تاب آوری درمادران دارای کودک طیف اتیسم

بررسی اثربخشی آموزش روانی تمایز یافتگی مبتنی بر نظریه سیستم‌ها در افزایش تمایزیافتگی ،افزایش کارکرد مادران دارای کودک طیف اتیسم، کاهش استرس والدگری ،افزایش سازگاری زناشویی، افزایش رضایتمندی زناشویی و افزایش تاب‌آوری مادران دارای کودک طیف اتیسم

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، نمونه گیری دردسترس، گروه های موازی، کور نشده ، تصادفی شده در جایگذاری در گروه مداخله و کنترل ، حجم نمونه 36نفر، دارای پیش آزمون ،پس آزمون و پیگیری ،پیگیری یک ماهه

نمونه گیری در دسترس در موسسه خیریه میتا.از افراد داوطلب افرادی که نمره تمایزیافتگی آنان در حد متوسط وکمتر بود (طبق فرم اولیه)، دعوت به عمل آمد. سپس به صورت تصادفی ساده دردو گروه یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. فرآيند نمونه گیری در 5 مرحله صورت گرفت. انتخاب بیمار، اجرای پیش آزمون، مداخله، اجرای پس آزمون و پیگیری يک ماهه. داوطلبان در صورت دارا بودن معیارهای ورود ، عدم وجود ملاک های خروج به گروه آزمودنی ها وارد شدند

ملاک‌های ورود: داشتن زندگی مشترک زوجین، داشتن حداقل یک فرزند با تشخیص اتیسم، کسب نمره پایین در مقیاس تمایزیافتگی. دارا بودن حداقل تحصیلات راهنمایی ملاک خروج: شرکت هم‌زمان در درمان روان‌شناختی دیگر، تشخیص اختلالات روان‌پزشکی شدید مثل اختلالات سایکوتیک و اختلالات حاد شخصیت مصرف هرگونه مواد مخدر، عدم تمایل به همکاری در طرح

مداخله تحت عنوان آموزش روانی تمایزیافتگی خود بر طبق پروتکل یانگ و لانگ (2006)در 10جلسه صورت میگیرد. گروه کنترل در این پژوهش هیچ مداخله ای دریافت نمی کند

کارکرد خانواده،استرس والدگری،رضایتمندی زناشویی،سازگاری زناشویی،تاب آوری

نمونه‌گیری از طریق روش در دسترس تا تکمیل نمونه خواهد بود که طی این فرایند مادرانی که از طریق فراخوان انجمن به شرکت در پژوهش داوطلب شده‌اند برحسب دارا بودن ملاک‌های ورود و خروج ثبت‌نام به عمل می‌آید؛ و به‌صورت تصادفی از طریق تخصیص کد به هر آزمودنی و استفاده از جدول اعداد تصادفی در گروه آزمایشی و کنترل جایگزین می‌شوند.