تعیین اثر بریس هیبریدی زانو بر توانایی سازگاری با آسیب و پارامترهای عصبی-عضلانی پس از پارگی حاد لیگامان صلیبی قدامی

بررسی تأثیر استفاده از بریس هیبریدی زانو متشکل از یک بریس عملکردی و اسلیو کشسانی، پس از پارگی حاد لیگامان صلیبی قدامی بر توانایی سازگاری با آسیب و پارامترهای عصبی-عضلانی پس از آسیب حاد لیگامان صلیبی قدامی می‌باشد.

کارآزمایی بالینی دارای گروه آزمون و کنترل، مبتنی بر جامعه و عمل گرا، با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده ساده

انجام نمونه گیری در بیمارستان شفا یحیاییان تهران، ارزیابی نمونه ها در پژوهشکده علوم ورزشی توسط دستگاه داینامومتر بایودکس سیسیتم 4 و پرسشنامه های مربوطه، تستها شامل حداکثر قدرت عضله چهارسر ران، سپس 30 درصد و 50 در صد حداکثر برای ارزیابی ثبات عضله چهار سر ران، ثبت مدت زمام تست پرش تک پایی 6 متری در هر دو پا، کورسازی یک سویه

معیارهای ورود o افراد با سن ۱۸ تا ۴۰ سال o پارگی یکطرفه و ایزوله لیگامان صلیبی قدامی o گذشتن حداکثر سه ماه از آسیب o اخذ نمره‌ی 3-5 از پرسشنامه‌ی تگنر o عدم وجود آسیب غضروفی همراه o عدم وجود شکستگی یا دررفتگی o عدم وجود سابقه شکستگی و جراحی قبلی در منطقه مفصل زانو o عدم وجود سابقه آسیب قبلی ACL یا منیسک یا سایر لیگامان‌ها معیارهای خروج o عدم تمایل به ادامه همکاری o عدم پیروی از پروتکل توانبخشی o درد و التهاب مفصل زانو در زمانانجام تست‌های عملکردی

نمونه ها از بین افراد با پارگی کامل لیگامان صلیبی قدامی که به درمانگاه تخصصی زانو در بیمارستان شفا یحیاییان مراجعه می کنند با احراز معیارهای ورود و خروج انتخاب خواهند شد. مداخله در افراد گروه آزمون شامل بریس زانو سفارشی ساخت با اندازه گیری از اندام فرد به همراه اسلیو کشسانی با سایز مناسب می باشد که باید به مدت یک ماه هر روز به مدت 4ساعت پوشیده شود. در گروه کنترل هیچ مداخله ارتوزی صورت نمی گیرد وافراد فقط درمان معمول را که شامل فیزیوتراپی است را دریافت می کنند.

وضعیت سازگاری فرد با آسیب; نمره‌ی پرسشنامه‌ی تمپا; مدت زمان طی مسافت شش متر با پرش تک پا; ثبات نیروی ساب ماکزیمال عضله‌ی چهار سر ران

در این مطالعه از روش تصادفی ساده استفاده می گردد. بدین صورت که 26 کارت که از عدد 1 تا 26 شماره گذاری شده است درون ظرفی ریخته می شود. سپس هر بار بصورت تصادفی یک کارت شامل یک عدد از ظرف مربوطه بیرون آورده می شود. بدین ترتیب13 کارت انتخاب شده و شماره ثبت شده در آن ها بعنوان گروه آزمون در نظر گرفته می شود. شماره های باقی مانده در ظرف به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته می شود. در ادامه، افرادی که با توجه به معیارهای ورود وارد مطالعه می شوند به ترتیب تصادفی سازی در گروه آزمون یا کنترل قرار می گیرند.

در این مطالعه کورسازی بصورت یک سویه انجام می گیرد. بدین صورت که افراد شرکت کننده در مطالعه اطلاعی از قرار گرفتن در گروه کنترل یا آزمون نخواهند داشت. پزشک متخصص که ارزیابی و ارجاع بیماران را بر عهده دارد نیز کور خواهد بود.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد